Премиерот Христијан Мицкоски им порача на маркетите – намалете ги цените или Владата ќе реагира. Според неговата најава, со трговските синџири се договара инфлацијата и цените на основните производи да останат под 3 проценти, а во спротивно се отвора можноста имињата на оние што не се придржуваат да бидат објавени.

Истовремено, цената на дизелот падна за 7 денари, а поевтинеа и бензините – потег што Владата го претставува како дел од истиот напор за поевтин секојдневен живот. Пораката е јасна: државата сега седнува на масата со трговците и преговара за тоа колку ќе чини лебот, млекото и маслото.

Идејата звучи добро за секого што го полни кошничката со намалена плата. Но вреди да се потсетиме – ова не е прв пат. „Срамно е што прават трговците”, се слушаше и пред празниците лани, со закани за инспекции и маржи. Цените сепак растеа. Договор меѓу влада и маркети за инфлација „под 3 проценти” е лесно да се најави, потешко е да се одржи кога никој не гледа.

Прашањето што секој купувач го носи на каса е едноставно: дали овој пат договорот ќе се види на етикетата, или повторно само во соопштението? Зашто инфлацијата не се укинува со прес-конференција. Таа се мери на полицата – и токму таму, а не во ветувањата, граѓаните ќе видат дали „договорот” значи нешто.