Невработеноста паѓа, населението исто: водовод, Онкологија и војна што наоѓа нова адреса

Невработеноста паѓа, населението исто

Бројката што владата ја сака беше добра оваа недела: невработеноста падна од 12,5 на 11,3 проценти, со 17.000 нови вработени. Истата недела дојде и бројката што никој не ја сака: Мицкоски пресмета дека за дваесет години може да ни недостигаат 250.000 жители – речиси половина Скопје. Двете бројки не се противречни. Едната ја мери платата на оние што остануваат, другата ги брои оние што веќе си заминале.

А зошто си заминуваат, се чита во цените. Стан од 60 квадрати порано чинеше 80.000 евра, сега над 150.000 – европски цени на македонска плата. Синдикатот пак пресмета дека за достоен живот на четиричлено семејство треба околу 70.000 денари месечно, што е далеку над просечната плата. Кога сметката не се собира, луѓето не чекаат анализа – купуваат карта. Нова градинка во Козле и 412 нови работни места во Тетово се одговор – но само ако се отворат на време и ако првата плата навистина дојде.

Иста вода, исто соопштение

Ако сакате да ја видите државата како функционира во мало, гледајте го водоводот. Оваа недела Центар, Чаир и Гази Баба останаа цел ден без вода, во Кисела Вода истите улици добија истото соопштение како и претходно, а во Сарај, Сопиште и Петровец цел работен ден немаше струја. Дефектот секогаш е нов. Мрежата под него е истата.

Понекаде проблемот не е прекин, туку самата вода. Во битолско 6.000 жители пијат вода со фекално загадување – 87 проценти од мострите неисправни, на 200 метри од табелата на градот. А Дебрешани со децении излегуваат пред општината со празни ведра. Кога санацијата речиси секогаш паѓа кога граѓаните најмалку можат да се снајдат, прашањето веќе не е дали ќе пукне водот, туку колку долго едно село смее да остане жедно покрај вода.

Парите се најдени, одговорот не

Институциите оваа недела покажаа дека знаат да најдат пари. Ревизијата на Центрите за социјална работа покажа 10,7 милиони денари исплатени без основ, додека дете со попреченост чека месеци на лекарска комисија. Функционери на фудбалскиот сојуз во Валандово се под истрага за 1,35 милиони низ лажни клубови и измислени натпревари. СДСМ обвинува за тендерска мрежа од милиони каде едни доделуваат, други бројат, а фирмите остануваат исти.

Само, наоѓањето на парите не е истото што и одговорот. Обвинетите за 36 милиони во Онкологија излегуваат на слобода со гаранција – хипотеката го враќа имотот во буџетот, но не ја враќа довербата дека лекот ќе стигне таму каде што е најпотребен. Ревизијата заклучува, истрагата се отвора, гаранцијата се плаќа. Сметката се наплати секаде, освен таму каде што заболе – кај пациентот, кај детето што чека.

Војната што беше „далечна”

Овие месеци го учевме зборот „далечна” за војната. Оваа недела тој збор повторно се олабави. Зеленски одобри удари по белоруските рафинерии, отворајќи нов фронт што ретко се затвора лесно. Москва гори по втор пат за три дена, со погодена рафинерија и затворени аеродроми. Секоја недела фронтот наоѓа нова адреса.

А некои од тие адреси се прагови на куќи. Во Полска застрелан е карикатуристот што го цртал Путин – човек чие единствено оружје бил моливот. Во Либан израелски министер повика целата земја да гори, а кога врвот на власта повикува на оган, договорите горат први. Балканот добро ја знае логиката: војната „некаде далеку” има навика да најде пократок пат до дома отколку што мислиме.

На теренот, иста болка

И додека сето ова се одвиваше, се отвори и Светското првенство – местото каде, барем за деведесет минути, требаше да се одмориме од тешките вести. Не успеа сосема. Меси постигна хет-трик, а Хрватска падна од Англија уште на отворањето. Германија запали 7:1, а Роналдо за една недела помина од херој до товар.

Имаше и светла точка што не дојде преоблечена во загуба: македонските кошаркари освоија сребро во баскет 3х3. Контрастот е целата поента. Една недела во која дури и спортот, тоа последно засолниште од вестите, носеше балканска боја – понекогаш сребрена, почесто горчлива.

Различни наслови, различни адреси – водовод, буџет, фронт, семафор. Но логиката под нив е иста: системот знае да измери, да најави и да испрати соопштение. Само сè уште учи да одговори. Затоа недела по недела ги броиме шемите, не за да се навикнеме на нив, туку за да ги препознаеме порано следниот пат.