Германската пиварница Hofbräuhaus Wolters, со речиси 400 години непрекината традиција, прогласи банкрот. Кога една институција што преживеала војни, инфлации и цели империи паѓа во мирно време, тоа не е само бизнис-вест – тоа е симптом на нешто поголемо.

Причините се здодевно конкретни: драматично зголемени трошоци за енергија за производство и пастеризација, поскапи транспорт, амбалажа, слад и хмељ, и – можеби најболното – паднатата домашна побарувачка. Германецот погоден од инфлација помалку троши на излегувања и на традиционални производи. Кога и пивото станува луксуз, нешто во економијата сериозно крцка.

И не е изолиран случај. Според германското здружение на пивари, 137 пиварници згаснале во последните шест години. Експертите предупредуваат дека без пресврт во трошоците, традиционалните локални пиварници со вековно наследство ќе продолжат да исчезнуваат, а пазарот ќе се консолидира во рацете на неколку глобални гиганти.

За Балканот, каде локалните производители – од пиварници до меани – се борат со истите притисоци, ова е познат филм. Кога малите паѓаат, не паѓа само еден бизнис; паѓа дел од идентитетот на едно место. Прашањето што Германија сега си го поставува, ние одамна го живееме: кога сè ќе остане во рацете на неколку корпорации, што останува од вкусот на местото каде сме родени?