Дипломатските самити обично завршуваат со заеднички фотографии, испразнети комуникеа и подароци од учтивост – вазна, книга, локален специјалитет. Но турскиот претседател Реџеп Тајип Ердоган реши да го скрши протоколот на самитот на НАТО во Анкара на свој начин: на секој лидер му подари револвер и кутија муниција, при што секое оружје било изгравирано со името на добитникот.

Гестот е чиста Ердоганова режија – порака завиткана во подарок. Турција е меѓу најголемите производители на оружје во алијансата и токму сака да се гледа така: не како земја што бара заштита, туку како земја што ја обезбедува. Да им подариш пиштоли на сојузниците на воен самит не е суптилно, но ниту требало да биде.

Комедијата дојде потоа, кога подароците се судрија со реалноста на европските закони за оружје. Германскиот револвер, наменет за канцеларот Мерц, морал да биде префрлен во германската амбасада за легален увоз пред да заврши во официјалната збирка подароци. Британскиот премиер Кир Стармер едноставно го оставил својот револвер во Турција за да го оневозможи, зашто строгите британски закони за оружје би ги прекршил само со внесувањето. Ердоган приложил и документи за извозна дозвола, но неколку земји сепак се заплеткале во сопствените прописи.

И тука е малата, но остра поука. Додека едни лидери мораа да трчаат кај адвокати за да сместат еден пиштол по закон, гестот покажа две спротивни култури во една просторија – едната каде оружјето е симбол на моќ и се подарува со гордост, другата каде и еден револвер повеќе бара дозволи отколку што вреди. На Балканот, каде оружјето често лежи по куќите без никаква дозвола, оваа сцена делува речиси како приказна од друг свет. А сепак сите седеа на иста маса.