Британија менува закон стар повеќе од половина век само за да депортира еден човек – водачот на озлогласената банда за сексуална злоупотреба на деца во Рочдејл. Приказна за тоа како понекогаш системот се буди дури откако штетата е одамна направена.

Станува збор за Шабир Ахмед, кој неодамна, во почетокот на јули 2026, излезе од затвор по отслужени 14 години. Проблемот? Закон од 1973 година спречува депортација на странски државјани што пристигнале во земјата пред таа година, дури и по осуда за најтешки злосторства. На Ахмед му е одземено британското државјанство, но токму таа стара законска дупка го држела заштитен од враќање во Пакистан.

Она што го направила неговата банда меѓу 2008 и 2010 година е тешко и за читање. Целеле ранливи деца, некои на само 12 години, ги наведнувале со алкохол и дрога, а потоа ги искористувале. Подоцнежна независна истрага утврди дека полицијата и локалните власти направиле „сериозни и повеќекратни пропусти” во реакцијата, и покрај бројните предупредувања. Со други зборови – системот знаел, а молчел со години.

Сега, по излегувањето на Ахмед и по јавниот револт (една од жртвите изјави дека се плаши за својата безбедност), британската министерка за внатрешни работи објави измени што ќе овозможат депортација на вакви сторители – под услов Пакистан да ги прифати. Прашањето што виси е зошто требаше човек да излезе на слобода за да се затвори дупка стара 52 години. На Балканот добро ја знаеме таа шема – законите се менуваат дури откако некој веќе платил цена. Правдата што доаѓа предоцна е само половина правда.