Најголемата вештачки засадена шума во Западна Европа, 120 километри плажи со дини и Пиринеите што ѝ подаруваат привилегирана микроклима – тоа е Ланд, регион на југозападот на Франција што повеќето туристи го прескокнуваат за да стигнат до попознати места. А токму затоа вреди да се знае за него.

Пејзажот што денес го гледаме не е дело на природата, туку на еден император. Во деветнаесеттиот век овде имало само мочуришта и вресови, каде малкуте пастири морале да носат штули за да се движат низ водата. Наполеон III, минувајќи низ регионот на пат кон Биариц, решил да го исуши тлото садејќи морски борови. Иницијативата успеала, а негостољубивиот крај станал баран предел. Понекогаш дури и империјалните каприци оставаат нешто корисно зад себе.

Кога сопругата на императорот, шпанската аристократка Евгенија де Монтихо, го придружувала на патувањата, честа станица бил Ежени-ле-Бен, местенце со термални води. Таму, пред 50 години, брачниот пар Кристин и Мишел Гераар создаде Les Prés d’Eugénie – селски дворец под знакот на Relais & Châteaux, опкружен со бујни градини, кој брзо стана едно од големите гастрономски одредишта на Франција. Ресторанот што го носи името на Мишел Гераар, пионер на новата кујна, го држи трите Michelin ѕвезди уште од 1977 година.

Ако вториот дом на елитата е гастрономијата, првиот е морето. Од средината на дваесеттиот век, со подемот на сурфувањето, крајбрежни села како Осегор, Сењос и Капбретон се етаблираа како одредишта за плажа и природа. Брановите на плажата Гравиер, особено есенските, ги привлекоа најдобрите сурфери и Осегор стана епицентар на меѓународни шампионати. Денес тука се доаѓа заради брановите, шумата, езерата и, пред сè, мирот што се дише.

Ако сурферите се господари на морето, велосипедистите го владеат копното – благодарение на 600 километри велосипедски патеки. Во зори може да ги видите на пазарот во Капбретон, покрај пристаништето, како купуваат свежа риба, особено прочуените лигњи. Потоа педалат до природниот резерват Маре д’Орс, рај за набљудувачите на птици, или до легендарното Црно Езеро, за кое кружат легенди темни колку неговите води.

Најдобриот начин да се обиколи Ланд е со автомобил. Од Сан Себастијан се стигнува за околу два и пол часа. За балкански патник навикнат на пренатрупани плажи и хотели наредени еден до друг, тоа е речиси чудна слика: 120 километри песок, а сè уште има каде да се дише. Прашањето е само колку долго ќе остане така.