Пожарот што избувна попладнево во месноста Дорутовец кај Велес, веднаш до бензинската станица на влезот во градот, до вечерта се проширил дотаму што чадот го зафати автопатот кон Штип. Не пламенот – чадот. Возачите на тој правец возеа низ сива завеса која видливоста ја сведе на неколку десетици метри.

Дирекцијата за заштита и спасување ги активираше двата авиона „ер трактор”. На терен беа шест пожарникари од ТППЕ Велес со две возила, цистерна на ЈП „Дервен” и месното население од селото Чалошево. Значи: два авиона, две возила, шест луѓе и селани со лопати – против оган што со ветер трча кон магистрала.

Кога чадот стане посериозен проблем од огнот

Дирекцијата официјално соопшти дека опасноста од пожарот е намалена, но во истата реченица побара поддршка од МВР за регулирање на сообраќајот. Двете работи не одат заедно баш складно. Ако опасноста е намалена, зошто на автопатот му треба полиција? Одговорот е дека огнената линија продолжила да се шири и покрај интервенцијата – што во преводот значи дека контролата е делумна, а не воспоставена.

Бројката што најмногу кажува не е за Велес. До 18 часот, на територијата на цела Македонија биле евидентирани девет пожари на отворен простор. Четири од нив сè уште горат. Пет се изгаснати. Тоа е пресекот на еден јулски ден – не на цела сезона, туку на еден ден.

Секое лето истата слика: авиони кои се активираат откако огнот ќе тргне, пожарникари кои се бројат на прсти, и селани кои и понатаму се дел од оперативниот план. Дирекцијата вели дека состојбата постојано се следи од Главниот штаб за управување со кризи. Следењето е корисно. Прашањето е дали некој ги следи и капацитетите – колку авиони имаме, колку возила, колку луѓе се дежурни на 28 јули, кога сушата е на врв.

За возачите кон Штип, впрочем, сето тоа е апстракција. Тие само гледаа како автопатот исчезнува во чад, а од другата страна на браникот – оган.