Има десерти што бараат вештина и десерти што бараат трпение. Тартата со лимета – позната како кеј лајм пај – бара трпение, а точно тоа е чекорот на кој сите паѓаат. Најмалку четири часа во фрижидер, а подобро преку ноќ. Без тоа, добиваш крем што тече наместо тарта што се сече.

Основата е здробени бисквити со стопен путер, во стилот на чизкејк. Класично се користат Graham крекери, но Digestive или обични чајни бисквити работат исто. Полнењето е тројка: кондензирано слатко млеко, жолчки и свеж сок од лимета. Ништо повеќе.

Она што го прави десертот интересен е хемијата, не рецептот. Киселината од лиметата реагира со кондензираното млеко и кремот се згуснува веднаш, уште во садот, пред воопшто да влезе во фурна. Затоа и не смееш премногу да мешаш – секое дополнително матење внесува воздух што после ќе ти ја расипе текстурата.

Состојки за калап од 22-23 сантиметри: 220 грама бисквити, 90 грама несолен путер стопен, 20 грама шеќер по потреба. За полнењето: 400 грама кондензирано слатко млеко, 4 големи жолчки, 120 милилитри сок од лимета и кора од две лимети. За украс: 250 милилитри слатка павлака, 20 грама шеќер во прав и тенки парчиња лимета.

Постапката. Фурната се загрева на 175 степени. Бисквитите се дробат ситно, се мешаат со путерот додека не се навлажнат рамномерно, се набиваат на дното и по страните на калапот и се печат десет минути. Додека се лади основата, се прави полнењето: жолчките и млекото се матат нежно, потоа постепено се додава сокот, на крај корицата. Се пече уште 15 до 18 минути – рабовите треба да се стврднат, а средината да трепери малку кога ќе го тргнеш калапот. Тоа треперење е знакот дека е готово.

Еден детал што вреди: кога ја стружеш корицата, земаш само зеленото. Белото под него е горчливо и ќе ти го расипе целото полнење. Тоа е разликата меѓу тарта што е свежа и тарта што остава непријатен вкус на крајот.

Десертот доаѓа од Флорида Киз, поточно од Кеј Вест, каде има дуќани што не продаваат ништо друго. Локалната лимета е помала и помирислива од европската, но обичната лимета работи одлично. Тоа е и вистинската причина зошто рецептот преживеал со децении речиси непроменет – не бара ништо што нема во секоја продавница.

За лето кога никој не сака да стои крај шпорет, ова е скоро идеален договор: половина час работа, ноќ чекање, и десерт што изгледа како да си се мачел цел ден.