Постои претстава за тоа што јаде врвен фудбалер, и таа претстава изгледа како варено пилешко гради на бела чинија, без сол, без задоволство, како казна. Тоскана Виар, нутриционистка на шпанската репрезентација, седум години ја оспорува таа слика со најпростиот можен аргумент: „Она што го јадат фудбалерите е супервкусно, нема никаква врска со тажно варено пилешко гради на пареа.“

Виар зборуваше по освојувањето на Светското првенство против Аргентина. Прво нешто што рече беше: „Заслугата не е моја.“ Тоа е реченица што во тој спорт ретко се слуша од некој што има име во стручниот штаб.

Практично, нејзината работа изгледа поинаку од тоа што многумина замислуваат. На големите натпреварувања не се сервира еден оброк за сите, туку шведска маса со опсег што повеќето ресторани го немаат. На неа завршуваат риба калкан, ребра, варена леќа, паста карбонара, пикантен зеленчук со домат, полнети патлиџани, менестра. Има и севиче, ориз со три вкуса, карпачо. Ниту едно од тие јадења не изгледа како режим.

Клучот е во тоа што менито не е универзално. Секој играч добива свој план, според позицијата, минутите, повредите, тежината и она што телото му го бара тој месец. Кујната ги подготвува сите варијанти истовремено, а играчот не мора да размислува – земе што му е одбрано.

Најинтересниот дел од нејзината филозофија е она што недостасува во неа: забрани. „Нема забранети намирници и, одвреме-навреме, потребно е да си дозволиш каприц за да се исклучиш“, вели Виар. Пица, шампањско, суши, бургери – сето тоа влегува во сметката, планирано, а не како прекршок. Причината не е попустливост, туку психа. Човек што со месеци живее во затворен режим не издржува на дисциплина без мал отвор.

А режимот навистина е затворен: „Речиси е како Големиот брат, бидејќи за време на Мундијалот поминавме 53 дена заедно, 24 часа“, вели таа. Педесет и три дена во иста зграда, со истите луѓе, со истата кујна.

Ова не е совет за врвни спортисти. Тоа е совет за секој што некогаш почнал режим во понеделник и го прекршил во четврток, а потоа се откажал целосно затоа што „веќе го расипав“. Стручниот штаб на светски шампион смета дека кај човек што вежба секој ден е поразумно да се планира каприцот отколку да се преправа дека нема да го има.