Авокадото кај нас влезе преку салатите и таму заглави. Тоа е штета, затоа што е една од ретките намирници што подеднакво добро работи и во пијалок и во десерт – а летото е точно сезоната кога тоа има смисла.

Кремот е поентата. Она поради што авокадото функционира каде што другото овошје не е неговата текстура. Изматено, се однесува како павлака без да биде павлака. Затоа влегува во смути и во чинии со смути како замена за млечни производи, а во ладни супи со краставица, јогурт, домат или билки дава густина што инаку бара брашно или компир.

Половинката е сад. Кога ќе се извади коската, останува вдлабнатина што буквално е порција. Во неа одат тартари, мешавини со морски плодови или ладни креми – без чинија, без сервирање, без работа.

Има и слатка страна. Мусеви, слатки креми и домашен сладолед се дел од репертоарот што кај нас скоро никој не го користи. Сладоледот со авокадо и лимета бара четири часа во замрзнувач, но нула вештина.

Практичните правила се три и сите се однесуваат на истата работа – авокадото не прости грешка во тајмингот. Прво, зрелоста: плодот треба благо да попушта под притисок на прстот, ниту тврд ниту мек. Второ, оксидацијата: лимон или лимета веднаш по сечењето, инаку за петнаесет минути имаш кафеава маса. Трето, се подготвува непосредно пред служење – не претходната вечер.

Од десетте предлози на листата, најбрзото е смути со авокадо и мед за десет минути. Хумусот со авокадо, ладната супа со краставица и јогурт, полнетите јајца со крем од авокадо и ролатчињата со туна се сите под дваесет минути. Тартарот со авокадо и манго со моцарела исто. Гвакамоле мусот бара нула готвење.

Ниту едно од овие не е тешко. Тоа е и целата поента – летото не е сезона за рецепти што бараат фурна и трпение, туку за оние што бараат остар нож и половина лимон.