Кога една фабрика за муниција експлодира додека противпожарната екипа веќе е на самото место, вообичаено се раѓаат две теории. Едната е дека некој дошол однадвор. Другата е дека нешто внатре одамна не било во ред. Италијанската влада ја избра втората – и тоа многу брзо.

Експлозијата на 13 август го погоди погонот на КНДС Амо Итали во Колефер, југоисточно од Рим. Пожарникарите биле веќе таму заради пожар кога постројката одеднаш детонирала. Повредени нема. Снимките покажуваат огромен столб чад над фабриката, а жителите од околината пријавиле силна детонација – едната мештанка изјавила дека во првиот момент помислила дека станува збор за земјотрес.

Прашањето за Русија се отвори само од себе

Војна фабрика во воено време. Не требаше многу за да почнат шпекулациите за саботажа. Италијанскиот весник Ла Република објави дека обвинителството проверува и можни врски со слични инциденти во фабрики за муниција во Бугарија. Истражителите одбија да го коментираат тоа.

Министерот за одбрана Гвидо Крозето, пак, ја истури целата приказна со една реченица.

„Нема никакви показатели кои на кого било би му дале причина да верува дека ова е нешто друго освен внатрешен проблем”, изјави Крозето за италијанската агенција Аднкронос.

Значи: свои си сме, никој не нè нападнал, продолжуваме понатаму. Проблемот е што владата во Рим не се произнесе за наводите дека токму во тој погон се произведува муниција наменета за Украина. А тоа е делот што целата приказна ја држи отворена.

Опозицијата бара да се каже нешто во парламентот

Карло Календа, лидер на опозициската Ационе, побара владата да го извести парламентот и што побрзо да објасни што се случило.

„Не можеме да останеме во неизвесност поради можен руски хибриден напад”, порача Календа.

КНДС, француско-германската одбранбена групација во чиј состав работи фабриката, соопшти дека околностите сè уште се истражуваат. Погонот кај Рим произведува муниција од среден и голем калибар за копнени и поморски системи, како и цврсти ракетни горива. Руската амбасада во Италија не го коментираше инцидентот.

Најнезгодниот дел е она што не се знае

Забележете како е поставена работата. Министерот тврди дека нема ниту еден показател за надворешна рака – што е точно, но не е исто со тврдење дека таква рака немало. Обвинителството истовремено проверува врски со Бугарија. Двете реченици не се исклучуваат меѓусебно, но заедно испраќаат порака што е сè друго освен јасна.

Дали Европа воопшто има начин да разликува индустриска несреќа од саботажа, кога станува збор за објекти што директно го хранат воениот напор во Украина? Тоа прашање нема да го затвори ниту едно соопштение од министерство.