Кога претседателот и потпретседателот јавно се разидуваат околу тоа зошто воопшто војуваат, тоа не е несогласување за нијанса. Тоа е признание дека целта се менувала во од.

Џеј Ди Венс на Фокс Њуз изјави дека цел број еден е горивото да остане достапно за Американците, а спречувањето Иран да дојде до нуклеарно оружје ја стави на второ место. Доналд Трамп го исправи јавно: спречувањето на иранската нуклеарна програма е „цел број еден, и секогаш ќе биде”.

Белата куќа која објаснува што рекол претседателот

Портпаролката Керолајн Ливит го доби задолжението што секој портпарол најмалку го сака – да објасни дека двајцата всушност велат исто. Според неа, за Трамп обете цели се подеднакво важни, но нуклеарната програма е приоритет. Со други зборови: подеднакво важни, но едната е поважна.

Уште поинтересно е тоа што стои во архивата. Во мај Трамп им кажа на новинарите дека единственото што е важно за Иран е тие да немаат нуклеарно оружје, и додаде дека не размислува за финансиската состојба на Американците. Три месеци подоцна неговиот потпретседател ја става токму таа финансиска состојба на прво место. Некој ја сменил приказната – прашањето е само дали затоа што фактите се сменија или затоа што пумпите се сменија.

Бројката што ја диктира реториката

Просечната цена на бензинот во САД достигна 4,02 долари за галон – повеќе од еден долар над нивото на почетокот на конфликтот. Тоа е контекстот во кој одеднаш се појавува „целта број еден” за достапно гориво. Трамп тврди дека неделувањето спрема Иран би чинело повеќе и дека нема да им се извини на Американците за поскапото гориво.

Ова е дел од војната што секој предизборен штаб го знае: додека борбите траат, реториката е за принципи. Кога сметките стигнат, реториката се преместува кон трошокот. А кога двајца луѓе од истиот тим ги кажуваат обете верзии во иста недела, се гледа дека ниту еден одговор не е доволно убедлив за да ја издржи целата кампања.