„Речиси еден час го чекав автобусот со број 5. На автобуската постојка бевме повеќемина. Кога видовме дека не доаѓа, се разотидовме“, раскажува скопјанка. Тоа не е исклучок што влегол во весник затоа што е редок. Тоа е речиси дефиниција на јавниот превоз во Скопје во моментов.

Граѓаните реагираат на социјалните мрежи дека ЈСП не го почитува востановениот возен ред и дека автобуси нема и по еден час, па се принудени да се откажат од чекањето и да се снаоѓаат како знаат. Формулацијата што најмногу кружи е дека Скопје е метропола на хартија, а чекална во реалноста.

Кога чекањето е подолго од патувањето

Најцврстата поплака не е за доцнењето само по себе. Таа е за односот: како е можно во главниот град граѓаните да минуваат повеќе време чекајќи автобус отколку патувајќи со него?

Еден граѓанин го кажува тоа директно: „Да се чека јавен превоз по 50 или 60 минути не е само технички дефект во системот – тоа е директно непочитување на времето, трудот и достоинството на секој жител на овој град.“

Тој ја додава и економската страна, која вообичаено недостига во расправата. Јавниот превоз не е луксуз, туку основна јавна услуга. За работникот, секое доцнење значи стрес, изгубено време и ризик на работното место. Немаат сите можност да возат автомобил, ниту буџетот на просечен работник издржува секојдневно такси.

А за најстарите, вели тој, стоењето со часови на сонце или дожд е физичко мачење: „Еден град се мери по тоа како се грижи за своите најранливи.“

Одговорот што ништо не ветува

Од ЈСП велат дека секоја реакција од граѓаните ја сфаќаат сериозно и дека континуирано работат на подобрување на редовноста на линиите.

Тоа е реченица што може да се објави и денес и за шест месеци и никој нема да забележи разлика. Во неа нема број – ни колку возила се во сообраќај, ни колку се во дефект, ни каков интервал се гарантира на која линија.

Во меѓувреме, во расправата влегуваат и предлози за проширување на линијата 35 до Радишани, за да можат Бутелчани да се поврзат со Аеродром. Нова траса на веќе непредвидлива мрежа е решение што звучи добро на хартија.

Но проблемот што го опишуваат скопјани не е недостиг на линии. Проблемот е што автобус на постојната линија не доаѓа. Возниот ред е ветување објавено од само едно претпријатие – и единствениот што го проверува секој ден е патникот на постојката.