Skip to content

Осум ранети во Одеса, меѓу нив дете: Новата руска ракета е евтина, и тоа е најлошата вест

1 мин. читање
Сподели
Осум ранети во Одеса, меѓу нив дете: Новата руска ракета е евтина, и тоа е најлошата вест

Осум ранети, меѓу нив дете, двајца хоспитализирани. Ноќен напад врз Одеса, оштетена инфраструктура и станбени згради, а најтешко настрадала една зграда од 24 ката – од седумнаесеттиот до дваесет и третиот кат. Стаклата на соседните згради се распрснале од ударниот бран.

Бројките ги соопшти Сергеј Лисак, началник на воената администрација на Одеса. Но она што ја прави оваа ноќ различна од десетиците претходни не е бројот на ранети – туку со што е изведен нападот.

Според украинските извештаи, Русија употребила комбинација од авионски бомби, балистички ракети и крстосувачки ракети „Бандерол“ – оружје воведено дури во 2025 година. Станува збор за млазна ракета со среден дострел од околу 500 километри, брзина од приближно 700 километри на час и боева глава тешка меѓу 114 и 150 килограми.

Евтина ракета, скап ефект

Токму таа комбинација е она што ги загрижува воените аналитичари. „Бандерол“ има можности типични за скапите крстосувачки ракети, но чини значително помалку – што значи дека може да се испалува во големи количини. Украинските процени велат дека овие ракети веќе учествуваат со околу 80 отсто во руските удари врз инфраструктурата на Одеса.

Тоа е бројка што кажува повеќе за иднината отколку за минатата ноќ. Кога една држава ќе најде начин да произведува прецизно оружје по цена што ѝ дозволува да го троши без сметање, одбраната престанува да биде прашање на технологија и станува прашање на аритметика. Секој пресретнувач е поскап од целта што ја соборува. Тоа е равенка што нападнатата страна ја губи со текот на времето, дури и кога ја добива секоја поединечна ноќ.

Одеса не е случајна цел. Тоа е главното пристаниште преку кое Украина извезува жито – истото жито што завршува во млинови низ Северна Африка, Блискиот Исток и делови од Европа. Секоја оштетена лучка инсталација таму се чувствува многу подалеку од Црното Море, и тоа не е реторика, туку логистика.

Прашањето кое остана без одговор оваа ноќ е поедноставно и потешко: што прави држава чиј противник произведува ракети побрзо отколку што таа може да произведува противвоздушни системи? Досега одговорот беше „чека помош однадвор“. Дали тој одговор сè уште важи?