Skip to content

Осуден на четири години за две силувања, а притворот го чека во кралската резиденција со базен

1 мин. читање
Сподели
Осуден на четири години за две силувања, а притворот го чека во кралската резиденција со базен

Апелациониот суд во Норвешка на 10 септември одлучи дека судењето на Мариус Бори Хојби ќе почне од почеток. Не жалба на казната, не преиспитување на еден детал – целиот процес се води повторно, и вториот пат ќе трае четири недели.

Во јуни Окружниот суд во Осло го осуди на четири години затвор за две силувања, за насилство во блиски врски и за трговија со марихуана. Четири години. Сега таа пресуда практично не постои додека не се пресуди одново.

Хојби е син на кралицата Мете-Марит од нејзиниот живот пред круната и посинок на кралот Хокон. Нема титула, нема место во наследниот ред, нема ниту една должност во дворот. Но има адреса: Скаугум, резиденцијата на норвешките престолонаследници, каде живее откако имал четири години затоа што мајка му се омажила таму.

И тука е делот што ги крена веѓите. Домашниот притвор со електронска нараквица го издржува токму во Скаугум – со базен, со скара, со сето она што оди со таква куќа. Шпанските медиуми опширно ги набројуваат удобностите. Норвешките инсистираат дека судот не му дал ништо: тоа е неговиот дом откако бил дете, и притворот се издржува дома, не во имот избран од осуденик.

Обете работи се точни истовремено, и токму тоа е нелагодноста. Никој не му доделил базен. Едноставно, човекот кого норвешкото обвинителство го товари за две силувања ги чека своите четири недели на суд во имање со парк, додека некој осуден за далеку помалку во истата земја чека во ќелија со прозорче. Правото е исто. Адресата не е.

Дополнителниот слој: Хојби на 9 септември присуствуваше на државната погребна церемонија на кралот Харалд Петти. Осуден во прв степен, а на државен погреб. Дворот не објасни ништо, бидејќи нема што да објасни – тој не е член на кралското семејство, па формално нема ниту протокол што го исклучува.

Мете-Марит и Хокон сега се кралица и крал. Првото големо прашање на нивното владеење не е ниту еден државен потег, туку што ќе се случи со синот што живее зад истата порта. И колку долго една монархија може да повторува дека приватниот живот на неформален член не е нејзина работа, кога тој приватен живот се одвива на нејзината адреса.