Седела во својот двор во Драчево. Не била на улица, не била на некое место каде што „се случуваат такви работи“. Била дома. Во 20:40 часот почувствувала удар во рамото, а еден час подоцна, во Поликлиниката Драчево, лекарите констатирале дека повредата е од заталкано зрно од оружје.

Ј.С., 57-годишна скопјанка. Тоа е сè што полицискиот билтен ни кажува за неа. Она што билтенот не го кажува е чиј бил куршумот, од каде дошол и што правел во воздух над една скопска населба во понеделник вечер.

Ист ден, втор случај

Истиот ден, околу 14:30 часот, 37-годишна скопјанка од Ѓорче Петров пријавила во СВР Скопје дека пред својот дом пронашла заталкано зрно од огнено оружје. Таа имала среќа – зрното го нашла на земја, а не во себе.

Два случаја во едно деноноќие, во два краја на градот. Полицијата во двата случаја соопшти дека „се преземаат мерки за расчистување“. Тоа е формулацијата која секој граѓанин ја чул стотици пати и која, да бидеме искрени, ретко кога се претвора во вест за тоа кој бил.

Од каде паѓаат?

Заталканото зрно не се појавува само од себе. Некој пукал. Прашањето е дали пукал на свадба, на прослава, на нешто што кај нас деценија по деценија се третира како фолклор наместо како кривично дело. Куршумот испукан во воздух не исчезнува – тој паѓа, и паѓа со доволна сила да пробие рамо.

Постои закон. Постои и пракса секое лето и секој викенд да се слушаат рафали над населбите, а потоа никој да не знае од каде. Меѓу тие две работи има празнина, и во неа секој пат може да застане некоја 57-годишна жена во сопствениот двор.

Двајца скопјани за еден ден. Едната во болница, другата со зрно пред влезната врата. Ако тоа не е доволен повод некој да ја изброи муницијата што лета над градот – што е?