Советот на Општина Битола ја усвои иницијативата на градоначалникот Тони Коњановски телефоните во основните и средните училишта во општината да се ограничат за време на наставата. Не да се одземат, не да се забранат целосно – да бидат исклучени или на тивок режим и да се оставаат на однапред определено место, според правилата и кодексот на самото училиште.

Исклучоци се предвидени за ученици на кои телефонот им е неопходен поради здравствени или други оправдани причини, како и за итни и неодложни ситуации. Дозволена е употреба и со одобрение од наставникот, кога телефонот се користи за образовни цели.

„Доколку се ограничи употребата на телефоните во текот на наставата, учениците би покажале далеку подобри резултати“, наведува Коњановски. Тој посочува дека, иако мобилните се дел од современото секојдневие, нивното неконтролирано користење во училиште може да влијае врз вниманието, концентрацијата и успехот.

Општина усвојува, држава молчи

Тоа е најинтересниот дел од оваа вест, и никој не го кажа на глас. Прашањето дали ученикот може да го држи телефонот во рака за време на час е прашање за образовниот систем, не за локалната самоуправа. Франција го регулираше на национално ниво. Холандија исто. Кај нас тоа го решава Советот на еден град, а сите останати ученици во државава се држат до кодексот на своето училиште – ако тоа го има.

Резултатот е предвидлив: ученик во Битола ќе го остава телефонот во кутија, ученик во соседен град можеби нема. Иста држава, иста наставна програма, две различни правила за истиот час.

Она што иницијативата не го решава

Формулацијата „согласно правилата и кодексот на самото училиште“ ја враќа одговорноста таму каде што и беше – кај поединечното училиште. Иницијативата го дава политичкиот сигнал, но спроведувањето останува на наставникот кој ќе мора да собира телефони, и на директорот кој ќе одговара ако некој се изгуби или скрши.

Без јасно правило кој го чува уредот, каде се чува и кој одговара за него, добронамерна одлука лесно завршува како уште еден акт што постои на хартија и се применува по наклоност. Дали некој од Министерството за образование ќе забележи дека еден град сам си решава нешто што требаше да биде решено одамна за сите?