На петнаесет минути од Севилја стои имотот на шпанскиот пејач и телевизиски водител Бертин Осборн – хасиендата Сан Хосе. Некогаш бил стара воденица. Денес е андалузиско кортихо, селски имот со господски изглед, што сепак не ја изгубил рустикалната суштина. Осборн го купил пред повеќе од 30 години и од него направил центар на семејниот живот: тука се враќаат неговите ќерки Алехандра, Еухенија и Клаудија секогаш кога распоредот ќе им дозволи, за да побегнат од градското темпо.

Шест згради, 50 хектари и маслинови насади

Имотот зафаќа 50 хектари, од кои 8 се маслинови насади, а изградената површина е над 2.000 квадратни метри. Тука се и магацини, кокошарници, штали, капела и визба. Куќата не е една зграда, туку шест, поврзани со внатрешни андалузиски дворови. Дворовите се главната оска на целиот имот: низ нив се распределуваат светлината и проветрувањето, а ѕидовите се покриени со ползавци и бугенвилии што му даваат боја на просторот и создаваат сенка, мала микроклима во секој агол.

Архитектура што ја држи жегата надвор

Во град каде што летата се меѓу најжешките во Европа, кортихото се брани со средства постари од секој клима-уред: варосани ѕидови, високи тавани и ладни материјали – печена глина и камен. Тоа што денес архитектите го нарекуваат пасивна архитектура, старите градители низ Медитеранот и Балканот го знаеле без термин. Дебел ѕид, висок таван, сенка во дворот. Колку од нашите нови станови би поминале ваков тест во јули?

Внатрешност направена за собири

Внатрешните простории, како и надворешните, се мислени за средби и прослави. Се издвојува трпезаријата, со визба, витрина за вино и отворена кухиња, поставени така што сите простори се поврзуваат во еден отворен поглед и сè е при рака. Дрвото е присутно насекаде – греди, мебел, површини – и му дава топлина на просторот. Во еден од салоните е собата за игри, со маса за билијард изложена речиси како скулптура.

Вистинското богатство, сепак, е надвор: базенот меѓу маслиновите дрвја и неколку отворени салони за одмор, направени за андалузиската клима. Приказната што ја раскажува оваа куќа не е за луксуз, туку за враќање. Имот купен пред три децении, што не бил урнат и изграден одново, туку преуредуван со текот на времето – и место на кое децата сè уште сакаат да дојдат. Тоа е, на крајот, единственото мерило на една семејна куќа што навистина вреди.