Има нови станови што на хартија се совршени: добра светлина, вистинска ориентација, распоред што функционира. И пак, кога ќе влезеш, не се чувствуваат како дом. Токму таков беше овој пентхаус од 200 квадратни метри во Мадрид Рио, во центарот на шпанската престолнина, пред дизајнерката на ентериер Лусија Рибељес да го преземе проектот. Без да сруши ниту еден ѕид и без да го допре оригиналниот распоред, само со материјали, мебел, осветлување и парчиња изработени по мерка, му го даде идентитетот што му недостигаше.

Барањето на семејството со деца беше јасно: топол и практичен дом, со добро решено складирање, далеку од минливите трендови, и тераса од 50 квадрати што конечно ќе престане да биде празен простор и ќе стане продолжение на дневната соба. Пресудата ја донесоа најстрогите критичари во куќата – децата, кои веднаш штом го видоа завршениот стан рекоа дека е „најубавата куќа на светот“. „Недостигаше онаа топлина и личност што ќе го направат да се чувствува како дом за семеен живот“, објаснува Рибељес.

Влезот и дневниот простор

Уште на влезот, низ врата лакирана во црно со рамка во ист тон, се гледаат двете идеи што се повторуваат низ целиот стан: контраст и топлина. Огледало од Sklum со црна рамка виси над лебдечка конзола во иста боја, покрај неа плетена корпа со ќебе ги крие работите што не треба да се гледаат, а од другата страна ниска дрвена клупа служи за изувување. Вградениот плакар лакиран во бело го решава складирањето без да одземе ниту сантиметар од преминот – и го најавува главниот мотив на проектот: секоја просторија да има свој систем за ред, колку и да е мал просторот.

Предворјето од дневниот дел го одделува стаклена врата со црни железни полиња, која визуелно ги одвојува просторите без да ја украде светлината. Зад неа, кујната, трпезаријата и дневната соба делат еден отворен простор. Две ламби од природни влакна, со различна големина и на различна висина, ја означуваат зоната за седење и зоната за јадење, а дрвена полица со геометриски линии од Kave Home ја одвојува дневната соба без ниту еден ѕид. Планот бил отворен уште од почеток, но му недостигало јасно читање што се случува каде. Сега тоа го прават мебелот и светлото, а не градежните работи.

Кујна со остров, срцето на куќата

Ако една слика го сумира проектот, тоа е кујнскиот остров: бела работна плоча на мат црна структура, под три висечки ламби во форма на инка од Kave Home, кои носат контраст во боја на теракота. Четири кожни столчиња се покана за јадење, работа или разговор без да се оди до масата. Зад островот, фронт од плакари ги крие апаратите и ја чува визуелната чистота на оваа црна кујна.

Дневната соба ја напушта потемната палета на кујната и оди на неутрални тонови: широк беж кауч, дрвена масичка за кафе и бел низок елемент во кој се вградени телевизорот и камин дизајниран специјално за овој стан. Над него лебдечки дрвени полици ги покажуваат предметите што ѝ даваат личност на собата, без да ја преоптоварат, а килимот од Benuta ја омекнува целата зона.

Спални соби што растат со децата

Главната спална соба е решена со еден едноставен потег: централен панел од тенки летви природно дрво, опкружен со два дела ѕид во шкриленосина боја, служи и како узглавје и како главна точка на собата. Две лебдечки ноќни масички во црно имаат вградени ламби за читање. Наспроти креветот, дрвен комод во ист тон со узглавјето го решава складирањето без затворен плакар, а над него големо тркалезно огледало со рамка од наредени дрвени парчиња ја умножува светлината од прозорецот. Складирањето тука не се крие – се третира како украс.

Првата детска соба ги комбинира спиењето и играта под тапет со точки и сокл во темносина боја по долниот дел од ѕидот. Кревет со извлечен дел нуди дополнително место за спиење без да зафаќа простор, а масичка со две столчиња го организира аголот за игра. Втората детска соба, облечена во тапет со животни во меки тонови, е организирана околу кревет на кат од масивно дрво со вградена скала. Две идентични преклопни работни маси целосно се склопуваат кон ѕидот кога не се користат, а преклопен стол од кадифе во сенф боја од Sklum носи боја. Рибељес признава дека токму во осмислувањето на детските соби најмногу уживала, со дополнителниот предизвик да ги убеди „малите судии“.

Канцеларија, бања и перална што не се гледа

Малата домашна канцеларија решава две потреби во една просторија: преку ден две работни места едно наспроти друго, секое со свој монитор, а по потреба преклопен кауч-кревет ја претвора во соба за гости за неколку минути. Главната бања оди на сиви плочки со ефект на бетон по ѕидовите и подот, висечки лавабо-елемент во речиси црна боја со двојна мијалница за двајца истовремено, туш во рамнина со подот и големо огледало речиси без рамка што ја удвојува површината.

Тераса од 50 квадрати поделена на зони

Терасата беше еден од најголемите предизвици: толку голем простор лесно изгледа празен или, обратно, претрупан. Решението беше да се подели на амбиенти – трпезарија, лаунџ-зона и вграден простор за складирање, „така што секој ќе има јасна функција, а сите ќе живеат природно заедно“, објаснува дизајнерката. Трпезаријата под пергола со бели греди има маса од El Corte Inglés и столици од плетено јаже во теракота и беж, покрај модуларен кауч од Kave Home и двојна лулашка. Саксиите со растенија даваат приватност од соседните згради.

На едниот крај, висечка плетена фотелја од El Corte Inglés со бели перници нуди втор, поинтимен агол за одмор, одвоен од зоната за седење со маслиново дрво и неколку саксии. Според дизајнерката, ова е „еден од просторите во кои сопствениците најмногу уживаат“. А на другиот крај е најмалку атрактивното, но најкорисното решение во целиот стан: перална со простор за сушење, скриена во плакар во графит боја, со машина за перење, машина за сушење, мала мијалница и место за простирање.

„Мојата цел секогаш е просторите да го подобрат животот на оние што живеат во нив, да функционираат секој ден и да ја одразуваат личноста на семејството“, вели Рибељес. Колку сопственици на нови станови кај нас знаат дека на еден стан не му треба чекан за да стане дом, туку добар план за тоа каде ќе стои секоја работа?