Доналд Трамп, според американски медиуми, го одбил предлогот за седумдневно примирје со Иран и планира воздушните напади да продолжат по конгресните избори во ноември. Набргу потоа, на социјалните мрежи ги исмеа иранските лидери со фотографија што ја нарече „Трамповиот теснец“.

Предлогот наводно подразбирал Иран повторно да го отвори Хормузскиот теснец и да ги продолжи нуклеарните преговори, а САД за возврат да ја укинат блокадата на иранските пристаништа. Трамп, според „Волстрит џурнал“, не верува дека Техеран ќе се држи до договорот и на соработниците им рекол дека нов бран бомбардирања следува по изборите. Потегот со „преименуваниот“ теснец потсетува на претходните, кога со претседателски овластувања менуваше географски имиња – како „Американскиот Залив“.

Иран вели дека сè уште чека официјален американски одговор. Иницијативата е покрената на Генералното собрание на ОН во Њујорк, а предлогот до Американците го пренеле катарски посредници. Иранскиот министер за надворешни работи Абас Арагчи изјави дека договорот би започнал седумдневно одбројување до отворањето на теснецот и прекин на регионалните судири: „Ако на американската страна постои сериозна намера да се постигне договор и да се отвори Хормузскиот теснец, сега сè е подготвено.“

Иранскиот план предвидува прекин на судирите на сите фронтови, вклучително и Либан. За возврат САД би требало да ја укинат блокадата на пристаништата, да го одмрзнат иранскиот имот и да ги повлечат санкциите за извоз на нафта. Истовремено, висок ирански функционер порача дека Техеран нема да биде флексибилен за нуклеарната програма ни ако САД го прифатат мировниот план: „Иран нема да прави отстапки за своите права, што го вклучува обогатувањето ураниум или испраќањето на високообогатениот ураниум надвор од земјата.“

Војната почна на 28 февруари со напади на САД и Израел. Седум месеци подоцна: илјадници загинати, ослабена иранска конвенционална војска, нарушен проток на нафта низ еден од клучните поморски правци во светот. Иран одговори со ширење на судирот – дронови и проектили кон американските сојузници во Заливот. Хутите од Јемен ја гаѓаат Саудиска Арабија, проиранските милиции во Ирак се сметаат за одговорни за напад врз нафтовод што привремено ги намали саудиските испораки, а Хезбола се судира со израелските сили во Либан.

Во планирањето на следниот бран, според упатени извори, се земаат предвид и намалените американски залихи муниција по месеците војна. Со други зборови – бомбите се бројат, а календарот го диктираат американските избори, не Хормуз.

Техеран вели „сè е подготвено“, Вашингтон одговара со мим. Колку пати Балканот гледал како туѓ изборен календар одлучува кога ќе има мир, а кога не?