Во Вашингтон имаат Бела куќа, во Буенос Аирес – Розова. Во Бриева, мало село во шпанската провинција Сеговија, имаат Сина куќа. Не било какво сино, туку силното „Клајн“ сино на фасадата и вратата на домот каде што италијанската манекенка и актерка Лусија Босе ги помина последните 23 години од животот.

Ѕвезда што стана соседка

Мајката на пејачот Мигел Босе и на Лусија и Паола Домингин го направи ова село од стотина жители свој дом сè до смртта во 2020 година. Тука не беше филмска ѕвезда, туку соседка – сакана, блиска, вклопена во локалниот живот. Според оние што ја познавале, имала своја група пријателки со кои често се собирала да слика, една од нејзините најголеми страсти. Врската со селото била толку силна што денес локалниот социокултурен центар го носи нејзиното име.

Од засолниште до селска куќа за изнајмување

Куќата е градена во стилот на овој рурален крај на Сеговија, со ѕидови од видлив камен, како и повеќето куќи во селото. Потекнува од околу 1900 година, неколку години стоела празна, а кон крајот на 2022 година доби нови сопственици. По реновирање што ги зачува повеќето оригинални елементи, таа се отвори како селска куќа за изнајмување со капацитет до 28 гости.

На влезот, дворот веднаш ве пречекува со голема трпезарија на отворено и скара. Саксии, некои во висечки корпи, жардињери по подот и повивни растенија што се качуваат по задниот ѕид го прават катчето мало зелено засолниште. Куќата има и мала тераса.

Муралот што не смееше да се допре

Приземјето се организира околу простран салон со камин, во кој доминира голем мурал од италијанскиот уметник Емилио Фарина, личен пријател на актерката. Новите сопственици одлучија да го зачуваат недопрен, свесни дека тоа е едно од највредните парчиња во куќата. Лусија сакаше да го пали огнот штом ќе дојдат студените месеци, а тулениот камин и денес ги повикува гостите на истото чувство на топлина од дрва. Салонот не е изграден околу телевизорот: за филмови има втор, поинтимен салон токму над него.

Кујната околу која се врти сè

До салонот е кујната со остров, отворена кон трпезаријата. Сопствениците го задржаа мебелот што беше дел од секојдневието, како големиот оригинален креденц, и неколку слики и предмети што Лусија лично ги избрала. Покрај прозорецот има катче за појадок, а намигнувањето кон поранешната сопственичка е фрижидерот во Клајн сино. Додадоа и нешто за забава – маса за фудбалче. Дрвените тавани се спојуваат со камените ѕидови, а основата на островот, обложена со видлива тула, го дава рачно изработениот допир.

Спалната со балдахин

Главната спална е во приземјето, пространа и со своја бања, а во неа е креветот со балдахин што останал од времето кога куќата беше приватен дом. Дополнителна софа на расклопување ја прилагодува собата за групи. На горните катови се останатите спални, со кревети на кат и кревети на извлекување – тука најјасно се гледаат потребите на туристичкото изнајмување.

Најмодерниот додаток е загреан базен со солена вода, во кој Лусија никогаш не уживала, бидејќи е изграден години по нејзината смрт. Сопствениците се потрудиле новото да не вреска покрај старото.

„Ни луда! Јас не мрдам оттука!“

Лусија Босе се пресели од луксузната населба Сомосагуас кај Мадрид во подножјето на планината Гвадарама. Нејзиниот дом стана и собиралиште за дел од шпанското општество – меѓу редовните гости беа Марија Сурита де Борбон, братучетка на кралот Фелипе VI, и писателот Борис Исагире. Причините ги кажуваше самата: тишина, малку луѓе, здрава средина. Ни синот не успеваше да ја помести: „Синот постојано ме убедува пак да живеам со него. Ни луда! Јас не мрдам оттука!“

Сопствениците признаваат дека името на Лусија Босе првата година беше главниот мамец за гостите. Денес, велат, гостите доаѓаат и поради добрите оценки и препораките од уста до уста. Колку камени куќи во нашите села со стотина жители чекаат некој да ги спаси пред да ги урне времето – и без ѕвезда што живеела во нив?