Документарецот „Musk“ на режисерот Алекс Гибни требаше да има вообичаена кампања пред кино-премиерата. Наместо тоа, според The Hollywood Reporter, TikTok, Meta, YouTube и X одбиле да пуштат платени реклами за неговиот трејлер. Образложението кај Meta, TikTok и YouTube наводно било исто: „политичка содржина“.

Еден ден подоцна, приказната се смени. Портпарол на Meta изјави дека тоа било „грешка“ и дека рекламите се враќаат. YouTube објави дека трејлерот „отсекогаш бил достапен“ на платформата, но кога бил поднесен како реклама, „привремено бил ограничен од нашиот систем“. „По проверката, рекламата е одобрена“, додадоа од компанијата. Грешката, значи, опстојуваше сè до моментот кога стана вест.

Кај X изненадување нема. Платформата е на Илон Маск, кој неодамна напиша дека „кучешкиот измет заслужува повеќе почит од Гибни“. Отворено останува прашањето како трејлер за документарен филм станува политичка реклама. Meta минатата година најави дека ќе престане да прима политички реклами во Европската Унија, а TikTok вели дека такви воопшто не пушта. Американскиот дистрибутер на филмот, Bleecker Street, поднел жалба на одбивањата.

Гибни не е непознато име. Тој ги режираше „Going Clear“, за Сајентолошката црква, и „The Inventor“, за Елизабет Холмс и Theranos, како и филм за Стив Џобс. „Musk“ премиерно беше прикажан на филмскиот фестивал во Венеција овој месец, има 100 отсто позитивни рецензии на Rotten Tomatoes и во американските кина излегува на 9 октомври. Филмот трае речиси четири часа и ги следи технолошката кариера на Маск, неговиот сојуз со Доналд Трамп и приватниот живот, со сведоштва од поранешната сопруга Џастин Маск и од Ешли Сент Клер, која неодамна доби дете со него, а сега го опишува како „нуклеарна бомба“.

Критичарот Билге Ебири го опишал филмот како „фасцинантна“ студија на лик. „Како приказна за модерниот бизнис, открива многу. Како предупредување за нашата иднина, застрашува“, напишал тој.

Најиндикативниот дел не е кај платформите. Според истиот извор, студиото Universal Pictures се колебало околу меѓународната дистрибуција, наводно од страв да не ја налути администрацијата на Трамп. Студиото потоа соопшти дека ќе го пушти филмот во кината, но стратегијата сè уште ја смислува. Кога најголемите медиумски и технолошки компании мерат дали смеат да рекламираат еден документарец, станува поважно кој се плаши од филмот отколку што има во него. Ако толку моќни компании го мерат секој чекор кон Белата куќа, што останува за оние што немаат ни дел од нивната моќ?