Прочида кај Неапол: островот на кој Перез-Реверте се врати по две децении, со поранешен затвор на карпа и рибарско пристаниште во пастелни бои

Сите одат на Капри. Некои на Искија. Меѓу нив, на половина час со траект од Неапол, стои Прочида, остров со околу 10.000 жители на кој шпанскиот писател Артуро Перез-Реверте се врати по две децении за да го претстави новиот роман. „Мојата татковина е Медитеранот“, вели поранешниот воен дописник.

Романот се вика „Најопасната хипотеза“ и го следи шеснаесетгодишниот Кал Гадеа, кој го наоѓа таткото што никогаш не го познавал и со него тргнува да плови по Медитеранот. Изборот на остров не е случаен. Елза Моранте тука го смести својот „Остров на Артуро“, а улиците и пејзажите се гледаат во „Талентираниот господин Рипли“ и „Поштарот“.

Во 2022 Прочида беше италијанска престолнина на културата, прв пат таа титула да отиде на остров. Титула што обично им оди на градовите заврши кај 10.000 луѓе и неколку пристаништа.

Патот почнува на Марина Гранде, главното пристаниште. Погледот горе е кон Тера Мурата, историското јадро на врвот на карпата, со поранешната палата д’Авалос: најпрво благородничка резиденција, подоцна затвор. Сликата од море е сурова и убава одеднаш. Огромна зграда со редови мали прозорци, над карпа што ја јаде морето.

Марина Коричела е рибарско пристаниште со пастелни куќи и жолтата купола на црквата Санта Марија деле Грацие. Скали, сокаци, тераси до самата вода. Ова е разгледницата што завршува на секој телефон.

Островот е вулкански, со плажи како Кјајолела, Поцо Векио, Чирачо и Чирачело. Од Кјајолела пешачки мост води до резерватот Вивара, но влезот е ограничен и со термини, па не се тргнува без да се провери.

За престој препораките одат кон La Casa sul Mare, палата од 18 век претворена во бутик-хотел со десет соби. За јадење, свежа риба во Gorgonia и зајак во La Pergola, локалниот coniglio alla procidana. Два дена, велат, се минимум. За остров од неколку квадратни километри, тоа кажува доволно за темпото.

Македонецот својот Медитеран обично го мери до Халкидики. Прочида потсетува дека ова море има и места каде што затворот, рибарот и романот стојат еден до друг. Дали Перез-Реверте е во право дека тоа е татковина, а не дестинација?