Две години од настрешницата во Нови Сад: Студентите ветуваат вистинска истрага, мајката на Стефан Хрка бара затвор

На 1 ноември 2024 година, во 11:52, бетонската настрешница на железничката станица во Нови Сад падна. Загинаа 16 луѓе, меѓу нив девојчињата Валентина и Сара Фириќ со нивниот дедо и Анѓела Руман, која беше бремена. Вучиќ тогаш кажа дека меѓу загинатите има и државјанин на Македонија. Станицата беше свечено отворена само неколку месеци порано, по повеќегодишна обнова што ја изведоа кинески консорциуми.

Две години подоцна, студентското движење родено од таа несреќа ја победи Српската напредна странка на Александар Вучиќ на изборите на 25 октомври. Власта падна на гласачките кутии. Дијана Хрка, чиј син Стефан загина под настрешницата, сè уште чека судски епилог.

Што ветуваат студентите

Радомир Саичиќ, професор на Хемискиот факултет во Белград и член на САНУ, во интервју за српски неделник ги изложи приоритетите на Студентската листа. Во првиот месец: стабилен курс на динарот, редовни плати и пензии, сигурно снабдување со енергенти, разговори со САД за санкциите врз Нафтната индустрија на Србија и со Русија за испораката на гас. Во првите сто дена: буџет за 2027 година, ревизија на големите јавни проекти и стручно управување со државните претпријатија.

Најтешките реченици доаѓаат потоа. Јавно објавување на сите договори за големите државни инвестиции, одземање незаконски стекнат имот и целосна слобода за обвинителството. Долгогодишните вршители на должност треба да заминат, а раководните места да се полнат преку редовни јавни конкурси. Програмата има над 1.200 страници и ја подготвиле десетина експерти. Кој на Балканот не слушнал нова власт да ветува ревизија на туѓите договори? Прашањето е колку од ова ќе ја преживее првата непријатна страница.

За настрешницата Саичиќ вели дека досегашната истрага била опструирана и неефикасна. „Истрагата ќе се води многу поефикасно, ќе се утврдат фактите и ќе се покренат постапки против обвинетите“, изјави тој. Владата ќе се формира откако ќе се потврдат резултатите и ќе се конституира парламентот, па овие зборови засега се само зборови.

„Сине, победивме“

За две години Дијана Хрка стана еден од симболите на граѓанскиот отпор во Србија. Оди на гробишта најмалку двапати неделно. „Велат дека времето лекува сè, ама лажат. Времето не лекува ништо“, изјави таа за српски портал.

Победата на изборите за неа значи една работа. „Сакам да дознаам кој ми го уби детето и тие луѓе да бидат осудени“, вели таа. Бара затвор за политичкиот врв, почнувајќи од Вучиќ и поранешната министерка за градежништво Зорана Михајловиќ, а потоа за сите фирми, изведувачи и подизведувачи. Тоа е барање на мајка, не пресуда. Но институциите две години немаат дадено одговор, и затоа прашањето го поставува таа.

На студентите им признава нешто што малкумина возрасни би го кажале на глас: „Имаа рбет што ние го немавме.“ А на сите други им остава реченица што важи многу подалеку од Нови Сад: „Мораме засекогаш да научиме дека корупцијата убива.“

„Победивме, но вистинската борба дури претстои“, вели Хрка. Изборите се добиваат за една ноќ. Програмата од 1.200 страници ќе се мери со една судска пресуда. Дали таа ќе стигне?