По повратокот на Артан Груби во земјата по повеќе од 14 месеци, случајот против поранешниот потпретседател на Владата ги расцепи политичките редови, а секоја страна изнесува сопствена интерпретација на мерката куќен притвор.

Обвинет за злоупотреба на повеќе од осум милиони евра јавни средства преку Државната лотарија, Груби беше сместен во куќен притвор во скопскиот Чаир наместо во затвор. Обвинителството го оправда ова со безбедносни проценки за постоење на закани по него и неговото семејство.

Владеачката партија ги отфрла тврдењата дека случајот е политички мотивиран, поставувајќи прашања зошто опозицијата „паничи и се вознемирува” поради евентуалните искази на Груби. Претставниците на власта инсистираат дека добата на политички нарачани судски одлуки е завршена.

Опозицијата смета спротивно — тврди дека постои скриена договореност и дека обвинителството се заплеткало со примената на мерката притвор. Овие тврдења ги отфрла обвинителката Вилма Русковска, укажувајќи дека Груби можеби дал искази кои ќе му бидат корисни на обвинителството во натамошната истрага.

Во дебатата се отвора и пошироко прашање за принципите на правичноста: дали е логично да се гони само еден функционер додека мнозинство членови на поранешната влада не се соочуваат со правни последици? Критичарите сметаат дека ваквиот пристап упатува на селективна примена на правото.

Лидерот на ЗНАМ Максим Димитриевски ја оцени мерката куќен притвор за лице кое месеци е беглец, како „невиден преседан”, додавајќи дека сериозна правна држава не смее да дозволи такво нешто. Тој побара Советот на јавни обвинители и Републичкиот судски совет да поведат истрага за одлуката.

Случајот ги истакнува длабоките поделби во македонското општество и продолжува да ги поттикнува дискусиите за независноста на правосудството, владеењето на правото и довербата во институциите.