Педесет и трет ден од војната во Иран, а хоризонтот не се разведрува. Американскиот потпретседател Џеј Ди Венс се подготвува за пат кон Пакистан за втора рунда преговори, но Иран сè уште не потврдил учество. Пакистанските власти зборуваат за „позитивни сигнали” – дипломатски јазик за „можеби, ама ништо конкретно”.

На терен, работите се сè поконкретни. Американски маринци заплениле ирански трговски брод кој се обидел да ја пробие поморската блокада во Оманскиот Залив. Техеран реагира со „незаконски и брутален чин” и бара итно ослободување на екипажот. По кратко отворање на Ормушкиот Теснец, Иран повторно воведе строга контрола – затворен за сите бродови без иранска дозвола. Порака: теснецот останува затворен додека американската блокада не заврши.

ОАЕ известуваат дека примиле повеќе ирански напади од која било друга држава – над 2.800 проектили и дронови. Кинескиот претседател Си Џинпинг повика на „нормален сообраќај” низ Ормуз за време на разговорите со саудиското раководство. Двајца најголеми увозници на нафта во светот зборуваат за слободен премин – тоа не е дипломатска љубезност, туку предупредување.

Трамп, од своја страна, не остава простор за двосмисленост. Доколку Иран одбие преговори, ќе следат удари по мостови, електрани и критична инфраструктура. Тврди дека претходните операции целосно ја уништиле иранската инфраструктура за збогатување на ураниум – тврдење кое Иран веднаш го демантира. Дали преговорите имаат шанса кога едната страна се заканува со тотално уништување, а другата тврди дека има „нови карти на боиштето”?