Во јавноста сè почесто се појавуваат бројки кои на прв поглед создаваат впечаток дека економијата е стабилна и силна. Бруто-домашниот производ по паритет на куповна моќ, кој надминува 50 милијарди долари, се користи како аргумент дека државата има простор и капацитет за раст. Но зад оваа бројка се крие една поинаква реалност.

Реалниот БДП, оној што ја покажува вистинската финансиска сила на економијата, изнесува околу 16 до 17 милијарди евра. И токму со таа бројка треба да се споредуваат кредитите, долгот и буџетот. Кога ќе се направи таа споредба, станува јасно дека вкупните кредити во земјава, кои достигнуваат околу 15 милијарди евра, се речиси на ниво на целиот БДП.

Ова веќе не е само статистика – туку сигнал. Сигнал дека економијата се движи на кредит, а не на продукција. Уште позагрижувачки е што најголемиот дел од тие кредити завршуваат кај граѓаните, преку станбени и потрошувачки заеми, наместо во компании и развој.

Кога бројките се прикажуваат без контекст, лесно е да се создаде слика за напредок. Но реалноста е дека економијата не расте со маркетинг, туку со производство, инвестиции и одржлив развој.

Затоа прашањето не е дали бројките се точни –
туку дали се користат за да ја покажат вистината или да ја сокријат.