Më 16 shtator, në mes të orarit të punës, në një ordinancë në poliklinikën „Bukuresht“ në Karposh të Shkupit hyri një burrë. Gjinekologu Dejan Ognenoviq në atë moment po kontrollonte pacientet. Agresori i drejtoi më parë kërcënime verbale, e më pas e atakoi fizikisht.

Rezultati qëndron në dokumentacionin medicinal: rruaza e dytë e qafës e thyer. Diagnoza është e nënshkruar nga një specialist i traumatologjisë - dens fractura vert C2 non dislocata. Qafa e mjekut është imobilizuar në një jakë të fortë që duhet të mbajë vazhdimisht. Në orët e parë pas atakut nuk mund të hapte as gojën, sepse lëndimi kishte përfshirë edhe pjesën e nofullës.

Një javë më vonë, agresori është i lirë.

Çfarë bëri MPB

Në buletinin e Ministrisë së Punëve të Brendshme, ngjarja marri trajtimin e një raportimi rutinë: „Më 16 shtator në SPB Shkup D.O. (56) nga Shkupi raportoi se në një institucion shëndetësor në zonën e Karposhit ku punonte, është atakuar fizikisht nga G.N. Po merren masa për zbardhjen e rastit.“

Shtatë ditë më vonë, në pyetjen e drejtpërdrejtë të gazetarëve a është ndaluar agresori dhe si është kualifikuar vepra penale, nga MPB nuk mbërriti përgjigje. Asnjë as nga Prokuroria Themelore Publike Shkup. Nga Ministria vetëm përsërisin se SPB Shkup merr masa për zbardhjen dhe dokumentimin e plotë të rastit, pas të cilës do të parashtrohet kallëzim penal.

Mjeku, që nuk marri asnjë informacion për procedurën, e raportoi rastin edhe në kontrollin e brendshëm të MPB-së. Argumenti i tij është i thjeshtë: është atakuar duke kryer punën si doktor i medicinës, në vendin e punës, dhe një javë pa epilog është shumë gjatë.

Ajo që ndodhi para atakut është më e njohur se ataku vetë

Ataku nuk ishte sinjali i parë. Disa ditë më parë, në ordinancë hynë dy gra të veshura me mantele të bardha medicinale dhe ngulitën shirit të zi mbi kamerat e videosurveillance, për të pamundësuar regjistrimin. Edhe më herët ishte prerë kablli i internetit.

Kamerat, sqaron mjeku, ishin vendosur sepse në disa raste zhdukeshin dosjet medicinale të pacientëve. Nuk ishin drejtuar kah hapësira që rrezikon privatësinë e pacientëve, por kah vendi ku ruhen kartelat.

Edhe ato raste janë raportuar në polici.

Sipas provave në të cilat kishin qasje gazetarët, mjeku ishte cak edhe i kërcënimeve serioze verbale. Një person i gjinisë mashkullore e paralajmëroi „të mos i vjedhë pacientet e një mjeku tjetër“. Ognenoviqi është koncesionar i kësaj ordinance gjinekologjike prej dy vjet e gjysmë, si edhe i disa të tjerave në të njëjtën poliklinikë. Familja dyshon në rivalitet mes ordinancave.

Kërcënimi që vetë kërkoi të raportohej

Detaji më i shqetësues në të gjithë tregimin është se, sipas familjes, kërcënuesi vetë kërkoi të raportohej menjëherë në polici. Pa frikë nga pasojat. Kjo është ose vetëbesim i madh, ose një llogari e bazuar në përvojë.

Pyetja që e shtroi një anëtar i familjes në një deklaratë për mediat nuk kërkon komentim gazetaresk, sepse vetvetiu është akuzë: „Si është e mundur që pas një kërcënimi të raportuar për jetën, atakut fizik, thyerjes së rruazës C-2, dëshmitarëve dhe pamjeve, personi i shënuar si agresor të jetë edhe tani i lirë? A duhet të presim që ataku i ardhshëm të përfundojë me pasoja fatale që institucionet më në fund të reagojnë?“

Familja kërkon që MPB dhe Prokuroria të kumtojnë publikisht çfarë është ndërmarrë konkretisht dhe çfarë masash do të garantojnë sigurinë e mjekut. Deri tani - heshtje.

Atak fizik ndaj një punonjësi shëndetësor në vendin e punës, me thyerje të dokumentuar të rruazës së qafës, në një institucion me adresë dhe orar pune. Nëse një rast i tillë qëndron një javë pa epilog të kumtuar publikisht, atëherë problemi nuk është në mangësinë e provave.