Më 16 gusht në Bardovcin e Shkupit u aktivizua një mjet shpërthyes. Dy ditë më vonë, në një konferencë për shtyp, LSDM publikoi pamjet e ngjarjes dhe shtroi një pyetje që, nëse është e saktë, është më e rëndë se vetë shpërthimi: pse opinioni nuk mori vesh menjëherë.

Që nga ai çast historia pushoi së qeni siguri dhe u bë politikë.

Çfarë pretendon opozita

Sekretari i përgjithshëm i LSDM-së, Aleksandar Sasha Dimitrijeviq, kërkoi që Prokuroria Publike të hapë menjëherë hetim. Sipas partisë, bomba u hodh në një oborr të lidhur me Millko Boshkovskin, polic në departamentin për krim të organizuar në MPB.

LSDM pretendon, duke iu referuar informacioneve nga sinjalizues, se sulmi buron nga marrëveshje biznesi të parealizuara dhe komisione prej 300.000 eurosh për tenderë në REK dhe për tokë ndërtimore në Shkup. Partia thekson edhe se polici më parë ishte kallëzuar se kishte kërkuar ryshfet prej 200.000 eurosh, dhe pretendon se ekziston lidhje me kunatin e kryeministrit Hristijan Mickoski. Prej andej kërkojnë përgjegjësi nga ministri i punëve të brendshme Pançe Toshkovski.

Çfarë përgjigjet pushteti

VMRO-DPMNE reagoi po atë ditë me tri pretendime. E para, MPB e kishte raportuar incidentin në buletinin e vet ditor, me provë fotografike. E dyta, bomba nuk u hodh në shtëpinë e policit, por në shtëpinë e babait të tij. E treta, LSDM nuk ka prova - ka vetëm „histori ngjyra-ngjyra dhe spekulime”.

Të gjithë deklaratën e opozitës e quajtën produkt të „fabrikës së lajmeve të rreme”.

Ajo që të dyja palët e kapërcyen

Shikoni çfarë kundërshtohet në të vërtetë në ato tri pika. Se pati shpërthim - nuk kundërshtohet. Se shtëpia është e lidhur me një të punësuar në departamentin për krim të organizuar - nuk kundërshtohet. Ajo që kundërshtohet është se e kujt saktësisht është shtëpia dhe a është publikuar në buletin.

Ky është dallim në adresë, jo në rast. Nëse në oborrin e familjes së një polici nga krimi i organizuar është hedhur bombë, pyetja „a është e tija apo e babait” nuk është përgjigje - është fusnotë.

Asnjë nga tri pretendimet e partisë në pushtet nuk i referohet thelbit: a ekzistuan komisionet, a ekzistoi një kallëzim për ryshfet prej 200.000 eurosh, dhe çfarë bëri Prokuroria me të. Këtyre pyetjeve u përgjigjet një prokuror, jo një zëdhënës.

Kush duhet të flasë i radhës

LSDM më vonë publikoi edhe pamjet nga kamera e sigurisë. Opinioni tani ka një video të shpërthimit, dy komunikata partiake dhe asnjë deklaratë institucionale për përmbajtjen e akuzave.

Nëse pretendimet janë të pasakta, këtë e vërteton një hetim, jo një komunikatë. Nëse janë të sakta, atëherë pyetja nuk është kush është më i besueshëm në përplasje, por pse një shpërthim i lidhur me një njeri nga departamenti për krim të organizuar arriti te publiku përmes një konference për shtyp të një partie opozitare, e jo përmes institucionit që e udhëheq atë luftë.