Nga një gushti në Bashkimin Evropian hyn në fuqi një ndryshim që rrallëkush do ta vërejë, ndërsa ka të bëjë me çdo shishe që rri në banjë. Lista e aromave që duhet të shënohen individualisht në etiketë zgjerohet - nga njëzet e katër në tetëdhjetë e një substanca.

Deri tani prodhuesit mund ta paketonin gjithë atë në një fjalë. Shkruante „parfum“ ose „aromë“ dhe aty përfundonte historia. Nga tani, kur e tejkalojnë një përqendrim të caktuar, limoneni, linaloli, citrali, geranioli, citroneloli, eugenoli dhe kumarina duhet të emërtohen me emrin e vet. Kjo vlen për parfume, kremra, shampo, balsame, xhele dhe deodorantë.

Pse kjo është më e rëndësishme sesa tingëllon? Sepse njeriu me alergji deri tani nuk kishte mënyrë të merrte vesh ndaj çfarë reagon. Blinte një krem, fytyra i skuqej, e hidhte kremin dhe blinte një tjetër - me të njëjtin përbërës të fshehur nën të njëjtin emërtim të përgjithshëm. „Personi mund ta kontrollojë listën e përbërësve dhe të konstatojë më lehtë nëse produkti përmban atë që i shkakton reagimin“, shpjegon alergologia dr. Elisa Harun nga klinika Estea Medika.

E njëjta mjeke menjëherë shton diçka që industria nuk do ta vërë në reklamë, por është e vërtetë: prania e një alergjeni në një produkt kozmetik nuk do të thotë se ai është i rrezikshëm ose se te secili do të shkaktojë reagim. Tetëdhjetë e një substanca në etiketë nuk është listë helmesh. Kjo është listë që u shërben njerëzve që tashmë e dinë se kanë problem.

Dermatologia dr. Kristina Garsia Milan, e specializuar për lëkurë të ndjeshme, shton fjalinë që e rrëzon gjithë mitologjinë e marketingut të dekadës së fundit: natyrore nuk do të thotë e padëmshme. Pjesa më e madhe e pikërisht këtyre aromave - limoneni, geranioli, citroneloli - vjen nga vajrat esencialë dhe ekstraktet bimore. Këta janë pikërisht përbërësit që shiten si dëshmi se produkti është i pastër dhe i butë.

Ka edhe shkronjë të imët të shtypur. Produktet që tashmë janë prodhuar dhe janë në raft kanë afat kalimtar deri më 31 korrik 2028. Domethënë, dy vitet e ardhshme në dyqane do të qëndrojnë njëra pranë tjetrës shishe me etiketë të vjetër dhe të re, ndërsa blerësi nuk do ta dijë cilin version e mban në dorë nëse nuk e lexon anën e poshtme të paketimit.

Për tregun tonë kjo është ajo që ndodh rregullisht - një rregull i miratuar në Bruksel që arrin te ne përmes produkteve, e jo përmes informacionit. Malli importohet, etiketat ndryshojnë vetvetiu, ndërsa askush nuk shpjegon çfarë do të thonë. Të paktën tani ia vlen të dihet se ai varg i gjatë fjalësh në pjesën e pasme të shishes befas thotë më shumë sesa thoshte deri dje.