Од први август во Европската унија влегува во сила промена што ретко кој ќе ја забележи, а се однесува на секое шише што стои во бањата. Списокот на мириси што мора да бидат наведени поединечно на етикетата се проширува – од дваесет и четири на осумдесет и една супстанца.

Досега производителите можеа сето тоа да го спакуваат во еден збор. Пишуваше „parfum” или „арома” и таму завршуваше приказната. Од сега, кога надминуваат одредена концентрација, лимонен, линалол, цитрал, гераниол, цитронелол, еугенол и кумарин мора да бидат именувани со свое име. Тоа важи за парфеми, креми, шампони, регенератори, гелови и дезодоранси.

Зошто ова е поважно отколку што звучи? Затоа што човек со алергија досега немал начин да дознае на што реагира. Купувал крем, лицето му се црвенело, го фрлал кремот и купувал друг – со истиот скриен состојка под истиот општ назив. „Лицето може да го провери списокот на состојки и полесно да утврди дали производот содржи она што му ја предизвикува реакцијата”, објаснува алергологот д-р Елиса Харун од клиниката Естеа Медика.

Истата лекарка веднаш додава нешто што индустријата нема да го стави на реклама, но е точно: присуството на алерген во еден козметички производ не значи дека тој е опасен или дека кај секого ќе предизвика реакција. Осумдесет и една супстанца на етикета не е список на отрови. Тоа е список што им користи на луѓето кои веќе знаат дека имаат проблем.

Дерматологот д-р Кристина Гарсија Милан, специјализирана за чувствителна кожа, ја додава реченицата што ја руши целата маркетиншка митологија на последната деценија: природно не значи безопасно. Најголемиот дел од токму овие мириси – лимонен, гераниол, цитронелол – доаѓаат од етерични масла и растителни екстракти. Тоа се токму составите што се продаваат како доказ дека производот е чист и нежен.

Има и ситна печатена буква. Производите што веќе се произведени и се на полица имаат преоден рок до 31 јули 2028 година. Значи, следните две години во продавниците ќе стојат едни до други шишиња со стара и со нова етикета, а купувачот нема да знае која верзија ја држи во рака ако не ја чита долната страна на пакувањето.

За нашиот пазар ова е она што редовно се случува – правило донесено во Брисел што пристигнува кај нас преку производите, а не преку информација. Стоката се увезува, етикетите се менуваат сами по себе, а никој не објаснува што значат. Барем сега вреди да се знае дека таа долга низа зборови на грбот од шишето одеднаш кажува повеќе отколку што кажуваше до вчера.