Në janar të vitit 2024 Margrethe e Dytë nënshkroi heqjen dorë nga froni dhe Danimarka përjetoi diçka që nuk kishte ndodhur gati 900 vjet: një sunduese që largohet vullnetarisht. I biri u bë Frederiku i Dhjetë. Tani, dy vjet e gjysmë më vonë, Oborri Mbretëror bëri hapin e ardhshëm në ndërtimin e sundimit të ri, prezantoi portretin e parë zyrtar në vaj të mbretit.

Portretin e pikturoi artistja vizuale Kathrine Raben Davidsen, e cila punoi në të plot dy vjet. Frederiku nuk pozoi nga një fotografi. Disa herë shkoi personalisht në studion e saj, ndërsa në pranverën e vitit 2026 e pa edhe prototipin e pëlhurës. Vepra u prezantua më 25 shtator në kështjellën Frederiksborg, në darkën solemne me rastin e 150 vjetorit të Fondacionit Carlsberg.

Vendi nuk është zgjedhur rastësisht. Piktura do të varet në Sallën e Kalorësve të Frederiksborgut, ndërsa mbreti disa ditë para prezantimit shkoi atje për ta parë murin që e pret. Portreti mbretëror nuk është i destinuar për album familjar, por për salla nëpër të cilat do të kalojnë breza turistësh, diplomatësh dhe nxënësish në ekskursion.

Në pëlhurë është gjithçka që monarkia do ta thotë pa asnjë fjalë: uniformë solemne ushtarake, spaleta të arta në reliev të lartë, shirit blu i çelët dhe dekoratat më të larta të oborrit, mes tyre edhe Urdhri i Elefantit. Sfondi është në nuanca të gjelbra, blu dhe të arta dhe duhet të kujtojë natyrën dhe dritën nordike. Oborri e përshkruan veprën si stil bashkëkohor figurativ në traditën piktorike të Frederiksborgut.

Pikërisht këtu është thelbi. Penelatat janë bashkëkohore, por kodi është i vjetër sa vetë dinastia Glücksburg. Monarkia që dëshiron të paraqitet si e rinovuar dhe moderne, megjithatë e tregon pushtetin përmes spaletave dhe urdhrave, njësoj si të gjithë para Frederikut. Ndryshon paketimi, përmbajtja mbetet.

Dhe ky nuk është gabim, por strategji. Një mbret që erdhi në fron me nënshkrim, e jo me vdekjen e paraardhëses, duhet ta ndërtojë vetë imazhin e tij, në kuptimin e drejtpërdrejtë dhe të figurshëm. Portreti në Sallën e Kalorësve është pjesë e kësaj pune, njësoj si çdo paraqitje, çdo darkë dhe çdo kostum i zgjedhur. Në Ballkan, ku për dekada me radhë portreti në murin e çdo zyre tregonte kush është shefi, kjo logjikë nuk kërkon përkthim.