Një metodë japoneze që premton gjumë për dhjetë minuta tingëllon si edhe një truk i parë në internet. Këtë radhë pas saj qëndron një libër - "Joga për gjumë" e instruktorëve Mariko dhe Tomoja, themelues të kanalit popullor japonez të jogës B-life - dhe një logjikë që hidhet poshtë më vështirë.

Ideja nuk është të shtrihesh derisa të lodhesh. Ideja është të aktivizosh sistemin nervor parasimpatik, atë që i thotë trupit se guxon të pushojë së ruajturi. Nën stres të vazhdueshëm trupi mbetet në gatishmëri të përhershme: puls i shpejtuar, frymëmarrje e cekët, kokë që nuk pushon së llogarituri. Ushtrimet bëhen drejtpërdrejt në shtrat, nuk kërkojnë përvojë të mëparshme me jogën as ndonjë fleksibilitet.

Poza e parë është poza e breshkës. Shputat bashkohen, gjunjët hapen në formë rombi, gjatë thithjes shtylla kurrizore zgjatet, pastaj trupi përkulet ngadalë përpara ndërsa duart mbajnë shputat. Liron tensionin në mes, rrit lëvizshmërinë e ijeve dhe ka efekt qetësues.

E dyta është gjysmë-nyja. Ulesh me njërën këmbë të shtrirë, tjetrën të palosur mbi trup, shtylla drejt, pastaj përkulesh ngadalë përpara. Ndihmon në dhimbjet e shpinës dhe e bën frymëmarrjen më të thellë e më të ngadaltë.

E treta nuk është as lëvizje. Skanimi trupor: shtrihesh në kurriz, duart pak të ndara, pëllëmbët lart, dhe e zhvendos vëmendjen nga koka te shputat, duke vënë re çfarë ndien - pa e vlerësuar. Shumë veta e zënë gjumi para se ta mbarojnë rutinën.

Pjesa tjetër është skenë: pizhame, drita të zbehta, muzikë nëse ndihmon. Asgjë nga kjo nuk kushton asnjë denar dhe nuk kërkon abonim.

Pjesa më provokuese nuk është joga. Është supozimi se problemi me gjumin është trupor, jo rrethanor. Nëse natën të punon koka sepse nesër ke një shqetësim real, asnjë pozë breshke nuk do ta paguajë faturën. Metoda ndihmon ta qetësosh trupin - por nuk pretendon se do të ta qetësojë jetën. Kjo është e ndershme. Shumica e këshillave të tilla nuk janë.