Јапонски метод што ветува заспивање за десет минути звучи како уште еден виден трик од интернет. Овојпат зад него стои книга – „Јога за спиење” од инструкторите Марико и Томоја, основачи на популарниот јапонски јога канал B-life – и логика што е потешко да се отфрли.

Идејата не е да се истегнеш додека не се уморуваш. Идејата е да го активираш парасимпатичкиот нервен систем, оној што му кажува на телото дека смее да престане да чува стража. Под постојан стрес телото останува во трајна приправност: забрзан пулс, плитко дишење, глава што не престанува да пресметува. Вежбите се прават директно во кревет, не бараат претходно искуство со јога ниту некаква гипкост.

Првата поза е позата на желката. Стапалата се спојуваат, колената се отвораат во форма на ромб, при вдишување ‘рбетот се издолжува, потоа телото полека се наведнува напред додека рацете ги држат стапалата. Ја ослободува напнатоста во крстот, ја зголемува подвижноста на колковите и има смирувачки ефект.

Втората е полу-јазол. Седиш со едната нога испружена, другата свиткана преку телото, ‘рбетот исправен, потоа бавно се наведнуваш напред. Помага при болки во грбот и го прави дишењето подлабоко и побавно.

Третата не е ни движење. Телесно скенирање: легнуваш на грб, рацете малку одвоени, дланките нагоре, и го поместуваш вниманието од главата до стапалата, забележувајќи што чувствуваш – без да оценуваш. Многумина заспиваат пред да ја завршат целата рутина.

Останатото е сцена: пижами, придушени светла, музика ако помага. Ништо од ова не чини ниту денар и не бара претплата.

Најпровокативниот дел не е јогата. Тоа е претпоставката дека проблемот со спиењето е телесен, а не околносен. Ако ноќе ти работи главата затоа што утре имаш реална грижа, ниедна поза на желка нема да ја плати сметката. Методот помага да го смириш телото – но не се преправа дека ќе ти го смири животот. Тоа е поштено. Повеќето вакви совети не се.