LSDM-ja sfidon Mickoskin, Siljanovska-Davkovën dhe Mucunskin me një tezë të thjeshtë - ata tashmë publikisht i kanë pranuar marrëveshjet kyçe diplomatike që më parë i kritikonin ashpër. Hapi tjetër janë ndryshimet kushtetuese, pretendon partia opozitare.

Lista e pranimeve, sipas LSDM-së, nuk është e shkurtër. Kryeministri Mickoski gjoja e ka përshkruar Marrëveshjen e Prespës si „kryevepër e diplomacisë”. Ministri i Punëve të Jashtme Timço Mucunski e ka cilësuar anëtarësimin në NATO si „fenomenal”. Presidentja Siljanovska-Davkova në një paraqitje zyrtare ka konfirmuar se çështja e gjuhës, kulturës dhe identitetit kombëtar maqedonas është „e zgjidhur”.

Për LSDM-në kjo është ar politik. Partia është rrahur me vite kundër VMRO-DPMNE-së që e akuzonte për „tradhti” në bisedimet me Greqinë dhe Bullgarinë. Tani që qeveria për herë të parë ka pushtetin të vendosë nënshkrimet e veta nën dokumente historike, sillet pikërisht si LSDM-ja në të kaluarën. Të paktën në pjesën e pranimit të zgjidhjes potenciale, jo në mënyrën.

Hapi i radhës logjik, sipas LSDM-së: ndryshime kushtetuese për njohjen e pakicave. Bullgarë, Serbë, Kroatë, Romë, Boshnjakë, Turq, Shqiptarë - të gjithë ata. Partia po heq dorë nga taktika politike që shumëkush e priste - në vend që ta përdorë momentin për kritikë, e përdor për presion: nëse jeni tashmë në këtë rrugë, mbarojeni.

VMRO-DPMNE, sigurisht, nuk mund të thotë thjesht „po”. Ndryshimet kushtetuese kërkojnë shumicë prej dy të tretave në parlament. Partia ka një pjesë të madhe të votuesve të vet që e shohin këtë si „kapitullim”. Njëkohësisht, pa ndryshime kushtetuese, nuk ka BE. Dhe pa BE, nuk ka të ardhme politike për qeverinë.

Ky është kurthi politik në të cilin gjendet qeveria aktuale. Bllokon ndryshimet kushtetuese - paraqitesh si „mbrojtës i maqedonishtes”. Pranon ndryshimet kushtetuese - humbet një pjesë të votuesve ideologjikë. Dhe ndryshe nga LSDM-ja që Prespën dhe Maqedoninë e Veriut i nxori me forcë brutale për tre muaj, këta kanë kohë. Shumë kohë. Dhe ndërkohë me integrimin në BE nuk po ndodh asgjë.

Opozita planet e pushtetit gjithmonë i sheh me respekt të papritur kur ai duhet të marrë vendime të vështira. Kjo është historia e vjetër maqedonase. Kur hyn në pushtet, kupton pse qeveritë e mëparshme bëjnë atë që bënin. Ndonjëherë kuptimi vjen shumë vonë.