Presidenti serb Aleksandar Vuçiq u fol nga Ukraina, ku mori pjesë në takimin e Nismës së Karpateve. Pamja vlen të shihet dy herë: një njeri të cilit Brukseli rregullisht i vë në dukje se nuk vendos sanksione ndaj Rusisë, ulet në një samit në Ukrainë dhe bisedon me kryeministrin polak dhe presidentin rumun.

Shifrat që ofron

Vuçiqi njoftoi se shkëmbimi tregtar me Ukrainën është rritur për 42 për qind, kryesisht me mallra të konsumit të gjerë. Theksoi gjithashtu se në samit morën pjesë përfaqësues të shteteve me gjithsej rreth 120 milionë banorë, ku vetëm Ukraina, Rumania dhe Polonia mbledhin rreth 90 milionë. Në ngjarje ishte e pranishme edhe agjencia serbe për zhvillim, e cila duhej t'u paraqiste investitorëve çfarë ofron vendi.

Nga tetë vendet në nismë, siç tha, vetëm Hungaria nuk ishte e pranishme. Ky është një detaj që vlen të mbahet mend më mirë se çdo deklaratë nga samiti.

Presidenti i Serbisë e vlerësoi si të mirë edhe takimin dypalësh me kryeministrin polak Donald Tusk, ndërsa për presidentin rumun Nikushor Dan tha se i ka lëvizur ndjeshëm punët rreth ndërtimit të autostradës deri në Timishoara. Biseduan edhe për lidhje energjetike dhe për turizëm. Mbeti, sipas tij, edhe takimi dypalësh me Volodimir Zelenskin.

Ajo që nuk ishte në rend të ditës

Më interesantja nga kjo paraqitje nuk është ajo që ndodhi në samit, por ajo që nuk ndodhi në Beograd. I pyetur për vizitën e anuluar të Ursula fon der Lajen në Serbi dhe në Bosnjë e Hercegovinë, Vuçiqi vlerësoi se kanë gjetur një „mënyrë elegante“ për të thënë se kjo është për shkak të zgjedhjeve - edhe në Bosnjë e Hercegovinë edhe në Serbi - dhe se ajo e di mirë si është mendimi publik në Serbi.

Përkthimi: maja e Komisionit Evropian nuk donte fotografi me nikoqirin disa javë para votimit. Kjo është llogari politike, jo protokoll.

Këtu historia bëhet ballkanike, e jo vetëm serbe. Një nismë rajonale për lidhje - rrugë, energji, turizëm - duket si diçka që mezi dikush mund ta kundërshtojë, ndërsa vizita e një funksionari të lartë evropian matet me kalendarin zgjedhor. Infrastruktura ndërtohet me dekada, kurse dashamirësia politike zgjat deri te votimi i ardhshëm. Sa herë në tridhjetë vitet e fundit rajoni e ka parë pikërisht atë dallim?

Rruga deri në Timishoara ose interkonektori energjetik nuk pushojnë së qeni të dobishëm varësisht se kush fitoi në zgjedhje. Pyetja është nëse edhe në Beograd, edhe në Shkup, edhe në Sarajevë, ato projekte marrin të njëjtin trajtim të kujdesshëm si fotografitë nga samitet - apo edhe ato shërbejnë para së gjithash si kuliss.