Moska dërgoi mesazh që nuk lë vend për interpretim: Armenia nuk ka më të drejtë për asnjë bonus ekonomik nëse njëkohësisht ndërton koalicion politik kundër Rusisë. „Dy karriget" janë rrëzuar.

Kryeministri Nikol Pashinjan në samitin e Jerevanit më 7 maj, përpara Ursula fon der Lajenit, Kaja Kallasit, Kir Starmerit, Emanuel Makronit, Maja Sandus dhe Volodimir Zelenskit, tha: „Këtu u mblodhën shtete që zgjodhën rrugën demokratike dhe duan paqe." Pastaj shtoi se ekziston vetëm një ish-republikë sovjetike që nuk pajtohet me këtë. Përkthim: Rusia. Shkurt, qartë, pa dykuptimësi.

Edhe më interesante: Pashinjani propozoi një aleancë të re prej 14 ish-republikave sovjetike - por pa Moskën. Në qarqet politike ruse, kjo nuk është më „mospajtim diplomatik". Kjo është pozicionim i hapur antirus. Dhe kjo nga koka e një vendi që në prill ishte në Kremlin për bisedime me Putinin, ndërsa një muaj më vonë në të njëjtin samit kishte kundërshtarët më të zhurmshëm të Moskës.

Përgjigjja nga Moska erdhi shpejt. Leonid Kalashnjikov, kryetar i komitetit për KSHB në Dumën Shtetërore, deklaroi: „Çështja duhet të hapet menjëherë në samitet e OTKB-së dhe BEEA-së." Përkthim: nëse Jerevani do të shkojë politikisht me Perëndimin, do të humbasë tregun euroaziatik. Pa ceremoni.

Dhe kjo lidhje euroaziatike nuk është e parëndësishme. Armenia blen gaz rus me 177 dollarë për mijë metra kub. Çmimi në BE - rreth 600 dollarë. Armenia eksporton pa doganë në tregun rus - Rusia merr pjesë me 34 për qind në tregtinë totale të jashtme të vendit. Investimet ruse atje tejkalojnë katër miliardë dollarë. Asnjë partner strategjik nuk mund ta zëvendësojë atë kompleks brenda dy javësh.

Nga Jerevani menjëherë erdhi edhe kundërpërgjigjja. Kryetari i parlamentit Alen Simonjan tha se Armenia kurrë nuk do të jetë „guvernate ruse" dhe nuk do të drejtohet sipas modelit bjellorus. Poetikisht e fortë. Ekonomikisht e lehtë për t'u kundërshtuar.

Për Ballkanin kjo është pothuajse pasqyrë. Të gjithë ne - Maqedonia, Serbia, Greqia, Bullgaria - jetojmë në të njëjtin lloj „dy karrigesh". BE-ja na do si treg, si radar, si tampon. Moska na mban të lidhur përmes gazit, naftës, bankave. Kur njëra palë vendos „mjaft" - llogaria sillet pa negociata. Dhe zakonisht e para paguan diaspora. Armenia thjesht na tregon çfarë ndodh kur loja zbulohet.

Pyetja që në këtë fazë askush nga Jerevani nuk do ta përgjigjet është e thjeshtë: nëse Rusia vërtet e mbyll tregun e saj për mallrat armene, si do t'i ushqejë 2,5 milionë njerëzit që varen nga ai eksport? A do t'i pranojë BE-ja? Për sa vite? Dhe me sa doganë? Deklaratat poetike zgjasin një orë. Ekonomia zgjat dekada.