Pastiço-ja greke është lasanja pa pasaportë italiane - makarona, mish i grirë, dhe një shtresë e trashë beshameli që kthehet në kore të arta-kafe në furrë. Erëzimi me kanellë, arrëmyshk dhe karafil në salcë, që nuk i ngjan asgjëje tjetër, dhe që në shtëpitë greke bëhet për festë, jo për çdo të martë.

Historia është më e re sesa mendohet. Beshameli nuk është përbërës tradicionalisht grek - e futi në kuzhinën greke gatuesi Nikolaos Tselementes në fillim të shekullit XX, pas kthimit nga studimet në Vjenë dhe Paris. Kjo është edhe arsyeja pse beshameli, që teknikisht është francez, sot është i njohur si grek. Klasikët e kulturës migrojnë.

Recetja për katër veta është e thjeshtë. 400 gramë makarona të gjata e të zbrazëta (pastiço nr. 2 ose bukatini), 500 gramë mish të grirë (viçi ose qengji), qepë, domate konservë, gjysmë gote verë e kuqe. Për erëza: gjysmë lugë çaji kanellë, arrëmyshk dhe karafil. Për beshamelin: 1 litër qumësht, 80 gramë gjalpë, 80 gramë miell, 2 të verdha veze. Djathë sipër.

Teknika është ajo që ndan një pastiço të mirë nga e zakonshmja. Akis Petretzikis, kuzhinieri grek me miliona ndjekës, këmbëngul: "Beshameli duhet të jetë i trashë por i rrjedhshëm dhe si mëndafsh, i arritur me gjalpë dhe një të verdhë veze në fund." Jamie Oliver rekomandon ta lëmë mishin pak të karamelizohet, dhe një verë e kuqe cilësore. Diane Kochilas, autorja e biblës kulinare greke, shton një truk: përzieni salcën e mishit me djathë të grirë dhe një të bardhë veze - rezultati janë copa të pastra dhe të forta gjatë prerjes.

Për kuzhinën ballkanike, pastiço-ja është afër familjes. E njëjta logjikë si musakaja jonë, vetëm me makarona në vend të patates. 180°C, 35-40 minuta, dhe lëreni të prehet para se ta prisni. Mos e prisni nxehtë - shpërndahet. Mos e prisni ftohtë - humb shkëlqimin. Ngrohtë-i lehtë, ashtu si e pret edhe gjyshja - kjo është vija ndarëse mes ngrënies dhe gjendjes.