Ndërsa Shkupi numëron pemët e rrëzuara, lindja e vendit zgjohet në një pamje krejt tjetër. Në Shtip, era e fuqishme me forcë uragani rrëmbeu një pjesë të konstruksionit të çatisë së Spitalit Klinik - jo në ndonjë ndërtesë të braktisur, por në vendin ku njerëzit shkojnë kur e kanë më të vështirë.

Pasojat nuk janë abstrakte. Nga reparti i ortopedisë u desh të zhvendoseshin rreth 15 deri në 20 pacientë në hapësira të tjera për shkak të rrezikut nga rrjedhja e ujit. Zëvendësdrejtoresha Biljana Eftimova siguron se të sëmurët janë vendosur në vende të thata pa rrjedhje, dhe se ortopedia dhe kujdesi intensiv punojnë me kapacitet të reduktuar sa kohë zgjatin përshtatjet. Me fjalë të tjera: spitali funksionon, por me arna.

Dëmi nuk është vetëm i Shtipit. Në Sveti Nikole zjarrfikësit ndërhynë disa herë - për zjarre në bar dhe për pemë të rrëzuara që bllokonin rrugët. Në Probishtip u aktivizua shtabi komunal i krizave, ndërsa ekipet po pastrojnë pasojat. Kudo e njëjta skenë: institucione që vrapojnë pas stuhisë në vend që ta presin të përgatitura.

Dhe këtu vjen pjesa që dhemb më shumë. Në vend të një vlerësimi sistemik të dëmit, barra kalon mbi qytetarët. Komuna e Probishtipit u bën thirrje të dëmtuarve që vetë të raportojnë dëmin në pronat dhe kulturat e tyre bujqësore - me afat deri më 24 korrik dhe me një dosje të tërë dokumentesh: kërkesë për këqyrje, deklaratë se prona nuk është e siguruar, kopje e letërnjoftimit, llogari transaksioni, dëshmi pronësie, fotografi të automjeteve të dëmtuara, vlerësime për riparim.

Dhe në fund, fjalia që thotë gjithçka: „Dokumentacioni i dorëzuar me vonesë ose i paplotë nuk do të shqyrtohet." Pra, një njeri të cilit era ia rrëmbeu çatinë tani vrapon nëpër sportele, mbledh letra dhe përpiqet të mos vonohet - për të marrë ndoshta diçka mbrapsht. Kur institucioni nuk arriti ta ndalonte goditjen, të paktën të mos ia rëndojë atij që e mbajti mbi vete.