Sot, më 2 gusht, në oborrin e kishës „Fjetja e Shën Marisë" në fshatin Tërnovë nën Pelister, afër Manastirit, mbahet Takimi i 55-të Botëror i Emigrantëve Maqedonas dhe Takimi i 46-të Kufitar i maqedonasve nga pjesa egjeane e Maqedonisë - së bashku si një Takim i vetëm Gjithëmaqedonas.

I pesëdhjetë e pesti. Kjo do të thotë se ky takim mbahet më gjatë sesa shumë shtete të sotme ekzistojnë me emrin e tanishëm. Priten maqedonas nga të gjitha pjesët e Maqedonisë, nga vendi dhe nga e gjithë bota.

Liturgjia e shenjtë nis në orën 7:30 dhe është e hapur për të gjithë. Programi zyrtar është në orën 10:30, ndërsa pas tij vijon një festë popullore. Takimin do ta bekojë Hirësia e Tij z. Petar, Mitropolit i Prespës dhe Pelagonisë. Të pranishmit do t'i përshëndesë kryetari i Manastirit, Toni Konjanovski, si patron, bashkë me përfaqësues të organizatorëve.

Fjalimin solemn në emër të Lidhjes së Emigrantëve nga Maqedonia do ta mbajë prof. dr. Vasil Tocinovski - shkrimtar, eseist, kritik, historian i letërsisë dhe përkthyes, lektori i parë dhe shumëvjeçar i Lektoratit të gjuhës maqedonase në Rijekë. Programin kulturor-artistik e mbajnë SHKA „Goce Dellçev" nga Manastiri dhe SHKA „Novaci" nga Novaci.

Komuna e Manastirit organizoi transport falas me autobus - gjashtë autobusë nga Kukureçani, Orizari i Epërm, Bistrica, Bukovski Livadi, At Pazari, Karposhi, Ura e Zezë dhe rreth dhjetë pika të tjera, me kthim në orën 13:00. Kjo është një gjë e vogël që vlen të përmendet: kur institucioni do që diçka të ketë sukses, di si ta organizojë. Pyetja është pse e njëjta aftësi logjistike shihet më rrallë në ditët kur nuk ka festë.

Ilindeni është dita e dy ngjarjeve - Republikës së Krushevës të vitit 1903 dhe seancës së ASNOM-it të vitit 1944. Të dyja ishin përpjekje njerëzish që nuk kishin shtet për ta krijuar një të tillë. Takimi në Tërnovë është vazhdim i së njëjtës linjë: njerëz të shpërndarë nëpër botë që një herë në vit kthehen në të njëjtin vend, në të njëjtin oborr, para së njëjtës kishë.

Festa është e bukur. Por vlen të thuhet edhe ajo që rrallë thuhet nga foltorja më 2 gusht: secili që vjen në këtë takim nga jashtë është dikush që në një moment iku. Pesëdhjetë e pesë takime do të thonë pesëdhjetë e pesë vjet largimesh. A di një shtet që kaq mirë di t'i presë njerëzit e vet një herë në vit, edhe se çfarë t'u ofrojë që të mbeten?