Три минути видео на иранската државна телевизија. Во нив, тврдење дека 20-годишниот син на американскиот претседател бил следен и дека за неговото убиство е понудена награда од 10 милиони долари.

Американската тајна служба потврди дека знае за снимката. „Тајната служба е свесна за видеото и истражува сè што може да се смета за закана по луѓето што ги штитиме“, соопшти портпаролот. Формулација внимателно избрана да не каже ниту дека заканата е реална, ниту дека не е.

Пропаганда или план

И тука е вистинското прашање. Државна телевизија што емитува видео со наводна цена на нечија глава прави едно од двете: или соопштува намера, или произведува страв за домашна публика. Двете се однесување на држава, не на поединец, и двете имаат последици.

Контекстот не е мирен. Судирот во кој се вклучени САД, Израел и Иран трае веќе шест месеци, откако започна во февруари. Според пишувањето на новинските агенции, Израел во текот на изминатата година повеќекратно ги предупредувал Американците за ирански планови за атентат врз Трамп. Самиот Трамп изјавил дека е „број еден на иранската листа за ликвидација“.

Кога семејството станува цел

Она што ја издвојува оваа снимка е тоа што целта не е политичар. Дваесетгодишник што не држи функција, не носи одлуки и не потпишува ништо. Ако тоа е новата линија, тогаш дефиницијата за легитимна мета е откажана.

Балканот ја знае оваа сцена напамет: сè додека закани лебдат во етерот, никој не одговара за нив, а кога ќе се материјализираат, сите се изненадени. Дали некој ќе одговара за трите минути емитувана програма? Тешко. Државните телевизии ретко имаат адреса на која се доставува одговорност.