Kur Oyo Nyimba Kabamba Iguru Rukidi IV u ul në fronin e mbretërisë Toro, bota e mbajti mend si monarkun më të ri në planet. Mbretëroi tri dekada. Në gusht të këtij viti qeveria e Ugandës njoftoi se ka vdekur - në moshën 34-vjeçare, nga kanceri, në rrethana të mbështjella me mister. Pa bashkëshorte, pa trashëgimtar të dukshëm. Së paku kështu dukej në shikim të parë.

Pastaj foli testamenti. Sipas zakonit në vend, mbreti e caktoi trashëgimtarin fshehurazi, ndërsa në dokument, pohon familja, shkruan bardh e zi se froni duhet t'i takojë djalit të tij. Problemi është se liderët e klanit Babiito kishin plan tjetër - dhe ai plan doli më i shpejtë se vullneti i të ndjerit.

Nga studioja televizive në fron

Komiteti për trashëgimi e zgjodhi Edward Rukidin - gazetar dhe prezantues i njohur televiziv, fytyrë që publiku deri tani e njihte nga ekrani i vogël, e jo nga portretet mbretërore. Ai është djali i princit të ndjerë Christopher Paul dhe nip i mbretit George Rukidi III, që do të thotë se është kushëri i mbretit të ndjerë. Zgjedhja ka justifikim historik në prejardhje. Shpallja është caktuar për sot, të martën, 29 shtator.

Vendi zbukurohet për mbretin e ri, por festën e prish një grua: nëna e Oyos. Ajo ngul këmbë se djali i saj ka lënë trashëgimtar të drejtpërdrejtë, të caktuar personalisht prej tij, dhe se pikërisht ai fëmijë duhet të ulet në fron. Jo kushëriri nga televizioni.

Familja mbretërore shkoi në Gjykatën e Lartë dhe kërkoi masë të përkohshme që do t'i ndalte festimet dhe aktin e kurorëzimit derisa gjykata të vendosë për padinë kryesore. Argumenti është i thjeshtë: vullneti i fundit i mbretit është i shkruar, dhe dikush duhet ta respektojë. Klani, nga ana e tij, thirret në zakon. Të dyja palët pohojnë se e mbrojnë traditën - vetëm se secila mbron një tjetër.

Këtu vjen ironia. Mbretëria Toro është historikisht e rëndësishme, por sot nuk ka asnjë pushtet politik - roli i saj është simbolik dhe tradicional. Po zhvillohet luftë për një kurorë që nuk sjell pushtet. Ose ndoshta pikërisht për këtë është kaq e ashpër: kur pushteti është vetëm simbol, simboli bëhet gjithçka.

Ballkani e di mirë si duken grindjet familjare rreth një testamenti që dikush nuk do që të lexohet me zë, dhe të afërm që papritur kujtohen për zakonet kur ato u shkojnë në favor. Në Toro në tryezë nuk është as arë as banesë, por fron. A do ta respektojë gjykata vullnetin e mbretit të vdekur apo rregullat e klanit të gjallë?