Lizbon'daki Humberto Delgado havalimanı üzerinde, ASL36H uçuşunun inişinin son aşamasında yan rüzgarlar güvenliden daha güçlü hale geldi. Air Serbia Airbus A319-100'ün (kayıt YU-APE) kaptanı, yolcuların çoğunun anlamayacağı bir kararı birkaç saniyede aldı: go-around. İnişin iptali, motorlar tam güçte, yine yukarı çıkış.

Bu ne bir olay ne de uçak hatası. Bu, eğitime sahip pilotlar için standart bir prosedür - ve düzenli havayolları için uçan herkesin var. Son saniyelerde bir şey yolunda değilse kullanılır: rüzgar kayması, pistte başka bir uçak, fazla yakıt, teknik sinyal. Basit çözüm - inme, yukarı git, tekrar dene.

Buradaki drama manevrada değil, nedenlerde. Lizbon için uçuş öncesi meteoroloji raporu bu tür yan rüzgarları öngörmedi, en azından inişin o aşamasında değil. Havalimanları bu tür koşullara hazır, ama pilotun anı hissetmesi - ve uçak pist üzerinde güvensiz hareket etmeye başlamadan tepki vermesi - gerekiyor.

Yolcular için? Birkaç saniyelik adrenalin. Uçak „aşağı düşüyor", ve sonra aniden dik bir şekilde tırmanıyor. Bu olağandışı, eğlenceli değil - ama pilot eğitimi standartlarının bu kadar katı olmasının nedeni. Aynı prosedürü Lufthansa, Air France pilotu veya 1500 saatlik eğitimden sonra kokpite yeni girmiş herhangi bir başkası da uygulardı.

Uçak güvenli bir şekilde havaya geri döndü ve koşullar düzeldiğinde - indi. Pasaportlar, bagajlar, hikayesiz varış. Ve meslektaşlarına göre „mükemmel tepki veren" bir pilot hakkında bir hikaye. Bu, özünde, pilotların ciddi şekilde eğitildiklerinde yaptıkları şey - bir kazada iyi tepki vermek değil, kazanın olmasına yer bırakmamak.