Mbi aeroportin Humberto Delgado në Lisbonë, në pjesën e fundit të uljes së fluturimit ASL36H, erërat anësore u bënë më të forta se sa është e sigurt. Kapiteni i Air Serbia Airbus A319-100 (me regjistrim YU-APE) mori vendim për pak sekonda të cilin shumica e pasagjerëve nuk do ta kuptojnë: go-around. Ndërprerje e uljes, motorët në fuqi të plotë, sërish duke u ngritur lart.

Kjo nuk është as incident, as gabim avioni. Kjo është procedurë standarde për pilotët që e kanë trajnimin - dhe atë e kanë të gjithë që fluturojnë për aviokompani të rregullta. Përdoret kur diçka në sekondat e fundit nuk është në rregull: rrymë erërore, avion tjetër në pistë, shumë karburant, sinjal teknik. Zgjidhje e thjeshtë - mos ulu, shko lart, provo sërish.

Drama këtu nuk është te manovra, por te shkaqet. Raporti meteorologjik para fluturimit për Lisbonën nuk parashikonte erëra të tilla anësore, ose të paktën jo në atë fazë të uljes. Aeroportet janë gati për kushte të tilla, por piloti duhet ta ndiejë momentin - dhe të reagojë para se avioni të fillojë të lëvizë i pasigurt mbi pistë.

Për pasagjerët? Dhjetëra sekonda adrenalinë. Avioni „bie poshtë", dhe pastaj papritmas ngrihet pjerrtas. Kjo është e pazakontë, nuk është argëtuese - por është arsyeja pse standardet për trajnimin e pilotëve janë kaq të rrepta. Të njëjtën procedurë do ta zbatonte edhe piloti i Lufthansa, Air France, ose kushdo që sapo ka hyrë në kabinë pas 1500 orësh trajnim.

Avioni u kthye i sigurt në ajër dhe kur kushtet u përmirësuan - u ul. Pasaporta, bagazhe, mbërritje pa histori. Dhe një histori për një pilot që sipas kolegëve të tij „reagoi perfekt". Kjo, në thelb, është ajo që pilotët bëjnë kur trajnohen seriozisht - jo të reagojnë mirë në një aksident, por të mos lënë mundësi që aksidenti të ndodhë.