Македонската економија испраќа во светот сè повеќе стока, но и купува сè повеќе однадвор – и токму таа разлика е приказната што бројките ја кажуваат. Според Државниот завод за статистика, во периодот јануари-мај 2026, извозот достигна над 3,5 милијарди евра, а трговскиот дефицит останува висок – 1,4 милијарди евра.

Има и добра вест во податоците. Извозот порасна за 5,7 проценти во споредба со истиот период лани – знак дека македонските производи наоѓаат пат до странските пазари. Но истовремено расте и увозот, што значи дека и понатаму купуваме од светот повеќе отколку што му продаваме.

Трговскиот дефицит не е апстрактна бројка за економисти – тој значи дека повеќе пари излегуваат од земјава отколку што влегуваат преку трговија. За мала економија, таквиот јаз со децении се крпи преку задолжување, дознаки и странски инвестиции. Растот на извозот е добредојден, но 1,4 милијарди дефицит за само пет месеци покажува колку далеку е Македонија од трговски биланс што сама се држи.

Прашањето што бројките не го одговараат е што извезуваме. Ако растот доаѓа од производи со ниска додадена вредност – суровини, полупроизводи, склопување за странски брендови – тогаш растот е ранлив на секоја криза во странство. Вистинската економска сила не се мери во тоа колку контејнери тргнуваат преку граница, туку во тоа што има внатре во нив. А тоа е приказна за која статистиката молчи, а политичарите уште повеќе.