Кога човекот што ја предвиде кризата од 2008 година вели дека може да се повтори 1987-ма, пазарот обично одговара со уште еден рекорд. Токму тоа се случи во вторник.

Американскиот инвеститор Мајкл Бури, чијашто приказна беше екранизирана во филмот „The Big Short”, напиша на Substack дека сè уште верува оти сме близу голем врв. „Мислам дека можеби сме близу голем врв и пад сличен на 1987 година е можен, но нови рекорди на S&P 500 веројатно ќе привлечат свежи пари на пазарот”, објави тој. Со други зборови: знае дека има право, знае и дека тоа во моментов не значи ништо.

Бројките се на страната на оптимистите. S&P 500 порасна за 1,9 отсто во вторник и затвори на рекордно ниво за прв пат од јуни. Технолошкиот Nasdaq Composite скокна за 2,7 отсто, што му носи речиси пет отсто добивка само во првите два трговски дена од неделата. Помогнаа и подобрите деловни резултати и падот на цената на нафтата, поттикнат од очекувањата дека Хормузскиот теснец наскоро повторно ќе се отвори за поморски сообраќај.

Спиралата што сама се храни

Најинтересниот дел од предупредувањето на Бури не е бројката, туку механиката. Тој тврди дека растот сам себе се турка нагоре: кога волатилноста паѓа, фондовите што целат кон одредено ниво на ризик автоматски мораат да купуваат повеќе и да позајмуваат повеќе.

„Запомнете, добивките на пазарот со опаѓачка волатилност ги принудуваат фондовите што целат кон одредени нивоа на волатилност да го зголемат финансискиот лост, а потоа се вклучуваат и другите стратегии што го следат моментумот”, напиша тој. Системот забрзува кога сè оди нагоре. Проблемот е што истиот тој систем забрзува и надолу, ако насоката се смени нагло.

Против кого се обложува

Бури држи позиции против производителите на чипови и компаниите поврзани со вештачката интелигенција – Nvidia, Micron, Applied Materials, Palantir, Tesla, Caterpillar и фондот iShares Semiconductor (SOXX). Позициите ги објави јавно кон крајот на јуни и постепено ги зголемуваше низ јули. Според него, сите се профитабилни освен онаа против Nvidia.

Неговиот аргумент за вештачката интелигенција е конкретен: побарувачката за чипови, финансирањето на податочните центри и на инфраструктурата делумно почиваат на аранжмани што долгорочно можеби нема да издржат. Не тврди дека технологијата е лажна. Тврди дека начинот на кој се плаќа е.

„Повторно, шортирањето не е за секого. Јас морам да го правам ова. Повеќето луѓе не треба”, заклучи Бури.

Тоа е поштена реченица, и вреди да се прочита двапати. Човек кој еднаш во животот погоди голем пад сега мора да го повторува предвидувањето секоја година – бидејќи ако не го стори тоа, престанува да биде тој што го предвидел падот. Дали е во право овој пат, ќе се знае откако ќе биде доцна за сите што го читаат.