Руската федерална безбедносна служба (ФСБ) објави дека спречила напад со магнетни мини на гасниот танкер „Архенијус” во пристаништето Уст-Луга, во Ленинградскиот регион. Според Русите, нуркачи и експертски тимови откриле повеќе мини на надворешниот дел на труповот на бродот, во областа на моторницата. Танкерот пристигнал од Антверпен и требало да натовари товар пред да продолжи кон турското пристаниште Самсун.

Секоја мина содржала приближно седум килограми експлозив. ФСБ тврди дека бродот не можел да биде миниран во руски води, и насочува внимание кон претходниот пат на пловилото и неговото 24-часовно задржување во Антверпен поради „суспендирани пристанишни операции”. Преводот: Русите велат – Белгија е виновна.

Инцидентот се истражува како обид за терористички напад. Уст-Луга е едно од најкритичните руски пристаништа за извоз на енергија на Балтикот – оваа точка е во истиот ранг на стратегиска важност како Хормуз или Гибралтар. Кој ја удира тука, удира на руските петрооприходи.

Руските официјални лица јавно не идентификуваа кој е одговорен, но контекстот не остава простор за претпоставки: во последните три години се случуваат постојани напади врз руска енергетска инфраструктура. Северостриим, Дружба, рафинерии, складишта – сè едно по друго. Нема голема страна која ги признава, но малку се сомневаме од каде потекнуваат.

За Балканот, ова не е директна сторија – но е дел од поширока шема. Војната во Украина веќе многу одамна се прелева во невоени домени: подморски кабли, енергетски пунктови, цивилни танкери. Тоа значи несигурност во цени, во доставувања, и во ризиците кои осигурителните куќи ги пресметуваат. И тоа во крај стигнува до сметката за струја кај нас.

Прашање без одговор: дали Русите ќе се одговорат, и каде? Историски, тие чекаат – и потоа удираат на место што никој не го очекувал. Ова не е приказна за денес. Тоа е приказна за неколку месеци.