Shërbimi Federal i Sigurisë i Rusisë (FSB) bëri të ditur se kishte parandaluar një sulm me mina magnetike mbi tankerin e gazit „Arheniusi" në portin e Ust-Lugës, në rajonin e Leningradit. Sipas rusëve, zhytës dhe ekipe ekspertësh kanë zbuluar disa mina në pjesën e jashtme të skafit të anijes, në zonën e motorit. Tankeri kishte mbërritur nga Antversa dhe duhej të ngarkonte mall përpara se të vazhdonte drejt portit turk Samsun.

Çdo minë përmbante rreth shtatë kilogramë eksploziv. FSB-ja pretendon se anija nuk mund të ishte minuar në ujërat ruse, dhe drejton vëmendjen drejt udhëtimit të mëparshëm dhe ndalimit 24-orësh në Anversë për shkak të „operacioneve portuale të pezulluara". Përkthimi: rusët po thonë - Belgjika është fajtore.

Incidenti po hetohet si tentativë e një sulmi terrorist. Ust-Luga është një nga portet më kritike ruse për eksportin e energjisë në Baltik - kjo pikë është në të njëjtin rang të rëndësisë strategjike si Hormuzi ose Gjibraltari. Kush godet këtu, godet të ardhurat ruse nga nafta.

Zyrtarët rusë publikisht nuk kanë identifikuar kush është përgjegjës, por konteksti nuk lë hapësirë për supozime: në tre vitet e fundit po ndodhin sulme të vazhdueshme mbi infrastrukturën energjetike ruse. Nord Stream, Druzhba, rafineritë, depo - i njëri pas tjetrit. Asnjë palë e madhe nuk i pranon, por pak prej nesh kanë dyshime se nga vijnë.

Për Ballkanin, kjo nuk është histori e drejtpërdrejtë - por është pjesë e një modeli më të gjerë. Lufta në Ukrainë prej kohësh po derdhet në fushat jo ujore: kabllot nënujore, pikat energjetike, tankerët civilë. Kjo do të thotë pasiguri në çmime, në dorëzime dhe në rreziqet që kompanitë e sigurimit i llogarisin. Dhe kjo në fund arrin tek fatura e rrymës tek ne.

Pyetje pa përgjigje: a do të përgjigjen rusët, dhe ku? Historikisht, ata presin - dhe pastaj godasin në një vend që askush nuk e ka pritur. Kjo nuk është histori për sot. Kjo është histori për disa muaj më vonë.