Холандската јавна обвинителска служба потврди дека во Хаг е приведен 33-годишен маж осомничен дека планирал насилен напад врз принцезите Амалија и Алексија, ќерките на кралот Виљем-Александар и кралицата Максима. Притворот се случил уште во февруари, но детаљите излегуваат сега, пред судскиот рочиште закажано за понеделник на 4 мај.

Тоа што истражителите го најдоа во неговиот стан гледа како од сценарио. Две секири со вгравирани пораки – на едната пишувало „Мосад”, на другата „Sieg Heil”. До нив, ракописен документ со имињата на двете принцези и зборот „bloedbad” – на холандски „крвопролевање”. Обвинителството го опишува осомничениот како „ранлива личност”, што е дипломатски начин да се каже дека има ментални проблеми, но не сака да го ослободува од одговорност.

За холандската кралска куќа ова не е прв пат. Амалија, престолонаследничката, во 2022 година не можеше да се пресели во студентски дом во Амстердам поради безбедносни закани. Цела година и половина живееше во Мадрид – не како студентска авантура, туку како принудна евакуација. Шпанците и обезбедија нешто што Холандија не можеше: можност да оди до пекара без четворица телохранители.

„Принудно мораше да се преселам во Мадрид и морам искрено да признаам – беше прекрасно време”, изјави Амалија во април минатата година. „Среќна сум што сум назад, но навистина, таму најдов повеќе слобода отколку што можев да имам тука.” Реченица што кажува сѐ. Една кралска ќерка во XXI век мора да емигрира за да диши.

Прашањето кое останува е едноставно: како е возможно осомничен со две секири, нацистички симболи и список со имиња да биде квалификуван само како „ранлив”? И зошто јавноста дознава за тоа три месеци по приведувањето – токму ден пред рочиштето? Холандската тајност околу овој случај заслужува исто толку внимание колку и самиот напад што не се случи.

Сето ова се случува во земја која на површина изгледа како најмирното место во Европа. Холандија. Цвеќиња, тулипани, велосипеди. А во Хаг, истиот тој град каде заседава Меѓународниот суд на правдата, некој пишувал крвопролевање со рака на хартија. Безбедноста на кралски семејства не е тема за романи – тоа е секојдневен трошок што граѓаните го плаќаат, а не секогаш и можат да го гарантираат.