Sherbimi i prokurorise publike holandeze konfirmoi se ne Hage eshte vene ne paraburgim nje 33-vjecar i dyshuar se ka planifikuar sulm te dhunshem ndaj princeshave Amalia dhe Aleksia, vajzat e mbretit Willem-Aleksandri dhe mbreteres Maxima. Ndalimi ndodhi ende ne shkurt, por detajet po dalin tani, perpara seances gjyqesore te caktuar per te henen 4 maj.

Ajo qe hetuesit gjeten ne banesen e tij duket si nga skenari. Dy sepate me mesazhe te gdhendura - ne njeren shkruante „Mossad", ne tjetren „Sieg Heil". Prane tyre, nje dokument i shkruar me dore me emrat e dy princeshave dhe fjalen „bloedbad" - ne holandisht „gjakderdhje". Prokuroria e pershkruan te dyshuarin si „personalitet te brishte", qe eshte menyra diplomatike per te thene se ka probleme mendore, por nuk do ta cliroje nga pergjegjesia.

Per shtepine mbreterore holandeze kjo nuk eshte hera e pare. Amalia, trashegimtarja e fronit, ne vitin 2022 nuk mundi te zhvendosej ne nje konvikt studentor ne Amsterdam per shkak te kercenimeve te sigurise. Per nje vit e gjysem jetoi ne Madrid - jo si aventure studentore, por si evakuim i detyruar. Spanjollet i siguruan dicka qe Holanda nuk mund t'i jepte: mundesine te shkonte deri tek furrtari pa kater truprojes.

„Me duhej me detyrim te zhvendosesha ne Madrid dhe duhet sinqerisht te pranoj - ishte kohe e mrekullueshme", tha Amalia ne prill te vitit te kaluar. „Jam e lumtur qe jam kthyer, por vertet, atje gjeta me shume liri sesa mund te kem ketu." Nje fjali qe thote gjithcka. Nje vajze mbreterore ne shekullin XXI duhet te emigroje per te frymuar.

Pyetja qe mbetet eshte e thjeshte: si eshte e mundur qe nje i dyshuar me dy sepate, simbole naziste dhe nje liste emrash te kualifikohet vetem si „i brishte"? Dhe pse publiku merr vesh per kete tre muaj pas ndalimit - pikerisht nje dite para seances? Sekreti holandez perreth ketij rasti meriton po aq vemendje sa edhe vete sulmi qe nuk ndodhi.

Gjithcka kjo ndodh ne nje vend qe ne siperfaqe duket si vendi me i qete ne Europe. Holanda. Lule, tulipane, biciklete. Dhe ne Hage, te njejtin qytet ku mblidhet Gjykata Nderkombetare e Drejtesise, dikush shkruante per gjakderdhje me dore mbi leter. Siguria e familjeve mbreterore nuk eshte teme per romane - eshte shpenzim i perditshem qe e paguajne qytetaret, dhe jo gjithmone mund te garantohet.